Roemrucht verleden
Hoewel onderzoek in het Kastro van Tremoula, een ruïne die hoog boven Kalavrita uittorent, geen antieke sporen heeft opgeleverd, is het wel zeker dat Kalavrita de opvolger is van het antieke Cynaitha. Een aanwijzing daarvoor is de aanwezigheid van de grote Kalavrytine, een antieke waterbron ten zuidwesten van het dorp. Deze heette in de oudheid Alyssus omdat volgens de legende het drinken van het water van de bron een remedie was tegen hondsdolheid (lyssa). De rijkdom aan mythen en legenden in de Peloponnesos hangt samen met de veelbewogen historie. Kalavrita was een van de eerste dorpen die het Turkse gezag beu was. Op 21 maart 1821 vielen enkele krijgsheren met hun strijders de lokale Osmaanse bestuurders en landheren aan. Hoewel de Turken zich op de belofte van een vrijgeleide overgaven, werden ze allemaal gedood. Daarom kwam Ibrahim Pasja naar Kalavrita (1826) om wraak te nemen. Iets buiten het dorp staat een indrukwekkend monument ter nagedachtenis aan de slachtpartij in 1943, toen de Duitsers de mannen en de jongens van het dorp bijeen dreven en hen executeerden. Er vielen 1400 slachtoffers. De klok heeft men stilgezet op het tijdstip van de gebeurtenis.
