Het noorden van Ithaki
Het noorden van Itháki is hoger dan het zuiden en bevat meerdere dorpen. Langs de noordkust zijn enkele idyllische havenplaatsen met in de wijde omtrek bekende vistavernes.
De dorpen
Een prachtige tocht gaat over de smalle landengte naar het noorden van het eiland. Aan het eind van deze landengte leidt een weg naar het klooster van Katharòn uit de 17e eeuw, gelegen op de helling van de berg Níritos. Het klooster is opgedragen aan Panagía Kathariótissa, de beschermheilige van het eiland. Het is tevens het religieuze centrum van Itháki. De kerk van het klooster bevat enige interessante fresco's en een mooie iconostase. Het uitzicht vanaf de klokkentoren is adembenemend.
Anogí is het hoogst gelegen dorp (520 m) en een van de oudste dorpen van Itháki. In de Byzantijnse kerk Panagía van Anogí zijn enkele fresco's en een mooi uit hout gesneden iconostase te bezichtigen. Boven het dorp liggen de ruïnes van het oude dorp van Anogí. Net buiten het dorp staan twee enorme monolieten uit een ver verleden. Een ervan is zelfs acht meter hoog.
Stavrós is het volgende dorp op de route en tevens het grootste dorp van het noordelijk deel van Itháki. Het is een gezellig dorp met een authentiek karakter. Het plein met tavernes laat de tijd ongemerkt voorbij gaan. Natuurlijk heeft ook Stavrós een mooi kerkje. Tevens heeft men een borstbeeld van Odysseus in het dorp geplaatst ter ere van deze held. Vooral de uitzichten naar de westkust zijn vanaf hier erg mooi.
Het dorp Stavrós en Lefkí achterlatend gaat er een weg naar het schitterende strand van Aspros Gialós bij Ágios Ioánnis. Een duik in de zee zal niemand hier tegenstaan.
Aan de kust ligt Órmos Pòleos, een vreedzame vissersplaats waar de zeiljachten graag voor anker gaan zodat men de middag loom in de zon door kan brengen. Aan de noordkant van deze baai is de grot van Loizos, genoemd naar de ontdekker van de grot. De vondsten uit deze grot zijn tentoongesteld in het kleine archeologische museum van Stavrós. De collectie bevat onder meer vazen, amfora's en andere potten, voornamelijk uit de Myceense tijd.
Vervolg van de tocht
Exogí is het meest noordelijk gelegen dorp van Itháki en heeft vanwege de hoge ligging een geweldig uitzicht over de zee. In de Middeleeuwen was dit een van de grootste en belangrijkste dorpen van het eiland vanwege de perfecte ligging, goed beschermd tegen de indringers die het eiland vanaf de zee belaagden.
De dorpen in het noorden van Itháki zijn gespaard gebleven tijdens de aardbeving van 1953. Daarom zijn er in deze dorpen nog steeds vele traditionele, oude huizen te zien. Deze worden goed onderhouden door de lokale bevolking. Men is zich terdege bewust van de grote culturele waarde ervan.
In het centrum van Kolieri is een klein openluchtmuseum. Hierin worden traditionele gereedschappen getoond. Zo staan hier onder andere een oude olijvenpers en enkele molenstenen. Deze gereedschappen houden de herinnering aan de generaties hardwerkende boeren van Itháki levend.
In het onbewoonde dorpje Kalamós is de enige natuurlijke waterbron van het eiland. Deze zorgt voor de irrigatie van het eiland tot aan de baai van Afáles.
Het lieflijke dorp Fríkes ligt aan de oostkust van het eiland. De vissersboten liggen in de haven naast de zeiljachten van de bezoekers aan het eiland. Ze liggen broederlijk naast elkaar en helpen elkaar met het aanmeren van hun boten. De zeilers doen hier hun dagelijkse boodschappen en rusten uit van een dagje varen. De tavernes zorgen voor de innerlijke mens. Een heerlijke, traditionele maaltijd vergezelt van een glaasje ouzo of wijn is hier de manier om invulling aan de avond te geven. Ook tijdens lunchtijd is het goed toeven op een van de terrassen. De verse vis wordt direct na de vangst voor u klaargemaakt. Een onderbreking van de dag die eigenlijk niet aan het programma mag ontbreken.
