Het noorden van Kefalonia
Het noordelijk deel van het eiland is het schiereiland Èrissos. De natuur is hier geweldig mooi en de uitzichten over de kust geven het gevoel van een paradijs op aarde. De begroeiing bestaat hier voornamelijk uit statige eiken en olijfbomen. De heldere blauwe zee langs de witte stranden die grenzen aan de begroeide uitlopers van de bergen leveren prachtige beelden op.
Fiskárdo 
Op de noordpunt van Kefaloniá ligt de schilderachtige vissersplaats Fiskárdo aan een beschutte haven. Robert Guiscard, de Noorman die het noorden van Kefaloniá veroverde in 1082, stierf drie jaar later aan hoge koorts aan boord van zijn schip dat in de haven van Fiskárdo voor anker lag. Beweerd wordt dat ‘Fiskárdo' een verbastering van zijn naam is. Daarvoor heette het dorp Panormós, dat beschermde baai betekent.
Veel belangrijke stenen gebruiksvoorwerpen zijn gevonden op de plaats waar de vuurtoren van Fiskárdo staat, waardoor verondersteld wordt dat het gebied al in de Palaeolitische periode bewoond was. Ook staat er een ruïne van een Byzantijnse kerk en tevens Romeinse ruïnes in de directe omgeving van 
het dorp. Bij een blik over zee ziet men af en toe een kop tussen de golven opduiken. Dit is dan de kop van een van de laatste, schuwe Monniksrobben die de omgeving van Fiskárdo als hun woonplaats hebben gekozen.
Fiskárdo is een geliefde plaats bij de zeilers. Ze leggen met hun zeiljacht aan in de levendige haven om te genieten van het Griekse leven. Tussen deze jachten liggen de vissersboten van de vissers die ongestoord aan hun netten werken, om de volgende dag weer hun vis te kunnen vangen.
De gezellige sfeer
Het dorp is helemaal in traditionele stijl gebouwd en is praktisch niet beschadigd door de aardbeving van 1953. De karakteristieke huizen zijn kleurig geverfd en in de typische, Kefalonitische stijl gebouwd. Er mag in dit dorp ook niet anders gebouwd worden. De regering ziet hier op toe, zodat de oude sfeer van het eiland bewaard blijft. De tavernes in de haven bieden een traditionele keuken en de heerlijke maaltijden worden tot in de late uren geserveerd.
Een wandeling over de boulevard langs het water laat de bezoeker genieten van de aanwezige winkeltjes en terrassen. De straten en stegen achter dit gebied zijn smal en rustig en lijken niet onder de indruk van de vele bezoekers. Wanneer men een wandeling maakt langs de huizen met hun verzorgde tuintjes, begrijpt men waarom Fiskárdo als een van de mooiste dorpen van het eiland beschouwd wordt. Auto's worden uit het centrum geweerd om de rust te bewaren.
In het dorp is een klein zeevaartmuseum gehuisvest in een lokaal van een school, dat tegenwoordig toebehoort aan de Fiskárdo Nautical and Environmental Club. Vooral interessant is de sectie die aandacht besteedt aan de Monniksrobben.
Het achterland
In de buurt van Fiskárdo zijn verschillende kleine baaien met de mooiste stranden. Het zijn bijna privé-stranden, gezien de rust die hier heerst. De bomen reiken vaak tot aan de kustlijn en zorgen voor een natuurlijke schaduw.
Het binnenland is weelderig begroeid met stoere eiken, afgewisseld door de donkergroene olijfbomen. De wegen kronkelen zich er tussen door en af en toe ligt er verscholen tussen al dit groen een dorp. Als men deze dorpen zo ziet liggen, heeft men het idee een plaatjesboek door te bladeren. De kleurige daken steken fel af tegen het groen van de begroeiing. Men zegt wel eens dat in sommige plaatsen de tijd lijkt stil te hebben gestaan. Als dat kon, zou dat hier het geval zijn. De sfeer van weleer, de serene rust, alles beantwoordt aan het beeld van vervlogen tijden.
