Het schiereiland van Lixouri
De schiereilanden aan het eiland zorgen onder andere voor de grillige vormen. De stad Lixóuri is levendig en het achterland heeft een schitterende natuur. De rust die hiervan uit gaat is overweldigend.
Lixóuri, de stad
De stad is bereikbaar via een veerboot vanuit Argostóli of via de weg die langs de Golf van Argostóli richting het noorden voert. Het is de tweede stad van het eiland en biedt een thuis aan de oudste en bekendste muziekschool van Griekenland, de Philharmonische School van Pali. De bewoners hebben een grote muzikale traditie en zijn echte kunstliefhebbers. Er zijn veel muziekevenementen tijdens de zomermaanden in deze stad. Verder zijn er enkele kerken, gerenoveerde gebouwen en musea te bezichtigen.
Het schiereiland
De stad achterlatend, is het tijd om het schiereiland te ontdekken. We noemen het meestal het schiereiland van Lixóuri, maar de werkelijke naam is Palíki. De rijke natuur en de rust zijn een welkome afwisseling na de drukte van de stad. Het schiereiland is bezaaid met kleine dorpen, alle in een decor van kleurig groen. In de 
meeste dorpen zijn kerken of kloosters gebouwd. Deze zijn in de weekenden veelal geopend.
Voor het zien van een bijzonder natuurverschijnsel, is een rit naar het strand van Xi een aanrader. Hier is het zand van het strand rood van kleur.
Het zuiden van het schiereiland, ook wel Kátogí ofwel laagland genoemd, is vlakker dan het noordelijk deel. Het noordelijk deel wordt ook wel Ánogí, ofwel hoogland, genoemd.
Het zuiden is rijk aan wijngaarden. De bekende Robóla-wijn, specialiteit van Kefaloniá, wordt hier gebotteld. Ieder jaar in augustus vinden in Manzavináta wijnfeesten plaats en kunnen de lokale wijnen geproefd worden.
In het dorp Havriáta, het grootste van het schiereiland, staat de kerk van Aghí Apóstoli. Hierin staat een schitterende iconostase en zijn enige oude iconen te bezichtigen.
Op de meest zuidelijke punt van Palíki ligt het dorp Akrotíri. Dit was ooit de aanlegplaats voor vele zeevaarders op weg naar Italië en Sicilië. In zee ligt hier de rots Kounópetra. Deze steekt fier omhoog uit het water en wiegt zachtjes heen en weer in de golven. Deze schommelende beweging wordt in de loop der jaren steeds minder, maar is nog steeds zichtbaar. Vanuit Akrotíri heeft men een schitterend zicht op de witte rotsen van Xi.
Bij Vatsa was in de 6e eeuw v.Chr. een tempel ter ere van Poseidon, de god van de zee. Tegenwoordig staat hier de kleine kerk van Ágios Giórgos, die de patroon is van de zeilers, de wezen en de armen. Het zuiden van Palíki was ooit bekend als de graanschuur van Kefaloniá. Momenteel zijn er veel verlaten boerderijen in deze regio te vinden. Er staan nog enkele vervallen molens, die destijds het graan verwerkten tot meel. Tot de 13e eeuw was dit deel van het eiland het belangrijkste centrum. Daarna werd deze functie 
overgenomen door Argostóli en omgeving.
Het noorden van Palíki
Vanuit Lixóuri richting noorden komt men al gauw bij het dorp Kouvaláta. Dit wordt ook wel het balkon van Kefaloniá genoemd. Het uitzicht over de Golf van Argostóli is adembenemend. Het noorden van Palíki is bergachtiger dan het zuiden. De hoogste berg heeft een hoogte van 988 meter. Vanaf hier heeft men mooie uitzichten over het eiland en de zee.
Twee kilometer ten noorden van Lixóuri ligt het klooster van Panagía Kechriónos. Ook hier zijn enige oude iconen en een mooie iconostase te bezichtigen. Verder landinwaarts zijn Myceense graven ontdekt en de resten ervan zijn nog zichtbaar.
Ook in het noorden zijn vlaktes die de mogelijkheid bieden tot het verbouwen van druiven. Fruitbomen en olijvenbomen groeien hier in groten getale. Het noorden is minder dicht bevolkt en de natuur is er indrukwekkend. Een tocht door deze omgeving maakt dat men zich één voelt met de natuur. Andere bezoekers zal men niet gauw tegenkomen, hooguit een bewoner op zijn ezel of een herder met zijn kudde. Zij zullen vriendelijk de hand naar u opheffen om u een goede reis te wensen.
