Geschiedenis
Skyros, te vinden op elke pagina van de Griekse geschiedenis
Het eiland, dat deel uitmaakt van de Sporaden, is bewoond geweest sinds de prehistorie. Dat blijkt uit de vondsten in de omgeving van het Kàstro bij Pírgos. De eerste bewoners van het eiland waren Kares, Pelazyi en Dolópes. Daarom werd Skyros eerder Pelasgía of Dolopía genoemd.
Volgens de Griekse mythologie zond de godin Thètis, moeder van Achilles, rond 1300 v.Chr. haar zoon naar Skyros om hem te verhinderen deel te nemen aan de Trojaanse Oorlog. Zo zou de voorspelling, dat men hem zou doden, niet uit kunnen komen.
Zo groeide de blonde Achilles op Skyros op. Hij werd opgevoed door Likomídis, de koning van de Dolópes, temidden van diens dochters. Achilles werd ook als een meisje gekleed. Op zeker moment werd hij verliefd op Diidamía, één van de dochters van de koning. Ze trouwden en kregen een zoon die zij Neoptòlemos noemden.
Oorlog van Troje
Toen de profeet Kalchas voorspelde dat Troje niet veroverd kon worden zonder deelname van Achilles, kwam de ingenieuze Ulysses naar Skyros. Door gebruik te maken van een list ontdekte Ulysses waar Achilles zich schuil hield. Achilles voelde zich zeer aangesproken en hij leidde de troepen naar Troje. Nadat hem de dodelijke wond aan zijn hiel werd toegebracht, overleed Achilles bij de muren van Troje. Vervolgens kwam Ulysses terug naar Skyros, ditmaal om Neoptòlemos te zoeken. Deze keer als gevolg van de voorspelling dat Troje niet zou vallen als de zoon van Achilles bij de muren zou vechten. Ondanks de tegenzin van koning Likomídis om Neoptòlemos te laten gaan, was deze laatste voorbestemd om te vechten. Hij hunkerde net als zijn vader naar oorlog en glorie en werd één van de grootste helden van de Trojaanse Oorlog door zich te verstoppen in het grote houten paard van Troje. Deze duurde tien jaar en de belangrijkste episodes zijn beschreven in de Ilias van Homerus.
Onder het juk van Athene
Thucidídes (470-397 v.Chr.) verklaarde dat het eiland door het oude Griekse ras Dolópes werd bewoond en dat in het jaar 475 v.Chr. generaal Kimon campagne voerde om de Dolópes van het eiland te verdrijven. Deze laatsten waren piraten en een bedreiging voor de commerciële vloot in het noordoostelijk Egeïsche gebied. Kimon wilde Skyros bezetten ten gunste van de Atheense alliantie. Het lukte hem de Dolópes te verdrijven en hij verdeelde het land onder de Atheners. Aangezien dit het begin was van de alliantie, was het een politiek redmiddel voor de Atheense aristocraten om voorspellende bekrachtiging voor hun activiteiten te verkrijgen. Daarom verplaatste Kimon, het oude orakel van Delfi gehoorzamend, de beenderen van de held Thisea met een grootse ceremonie naar Athene. Daar werden ze bijgezet in het Theseon. Gedurende 389 jaar, van 475 tot 86 jaar v.Chr., bleef Skyros onder het juk van Athene. Daarna kwam Skyros onder de regelgeving van de Romeinen die met name het fameuze, gekleurde marmer van Skyros in grote hoeveelheden naar Rome transporteerden.
De verschillende heersers
Vanaf de 2e eeuw kwam het christendom op Skyros en werden vele kerken gebouwd. Het kerkgenootschap van Skyros werd in de 4e eeuw zelfs een bisdom.
Na de inname van Konstantinopel door de kruisvaarders in 1204, werd Skyros door de Venetianen overheerst. Aan het einde van de 14e eeuw werd het eiland door de Turken bezet en verhandeld aan Byzantium. Na de val van Konstantinopel, bewerkstelligd door de Turken in 1453, gaf Skyros zich over aan de Venetianen en werd een kolonie van de staat Venice. Tijdens de eerste Turks-Venetiaanse oorlog werd op Skyros brand gesticht door de Turkse vloot die niet in staat bleek het kasteel te veroveren. Met hulp van piraat Khaireddin Barbarossa viel het alsnog in Turkse handen. Gedurende de tweede Turks-Venetiaanse oorlog regeerden de Venetianen weer enkele jaren, maar kort daarna kwamen de Turken weer aan de macht. Tijdens de Griekse revolutie van 1821 was de deelname van de inwoners van Skyros van doorslaggevend belang, zowel ter land als ter zee. Het eiland werd een toevluchtsoord. Skyros werd samen met de rest van de Sporaden bevrijd in 1829.
Vandaag de dag leeft het eiland Skyros een eigen leven, ergens tussen het verleden en de toekomst. De geografische ligging was soms een voordeel, soms een nadeel in het verleden. Er zijn ongeveer vijfenvijftig plaatsen waar historische opgravingen en vondsten gedaan zijn uit die oude en woelige tijden. Archeologische opgravingen van Palamári maken duidelijk dat het in de bronstijd een belangrijk centrum was. Tot op de dag van vandaag worden er nog steeds vondsten gedaan.
