Ross Holidays
Meer over Klantenservice

Panigiri te Ireon op Samos

Naamdag van Petrus en Paulus

Foto’s van de viering

Dit jaar hadden wij onze vakantie op Samos. En wel in het rustige vissersdorpje Iréon. Een van de eerste dingen die we lazen was dat er op 29 juni de naamdag van Petrus en Paulus gevierd zou worden. Wat een geluk. Want als je zelf Piet heet, wil je daar toch bij zijn. En we hadden het al eerder meegemaakt, 10 jaar terug in Samos-stad. Dat wilden we weer meemaken. Maar nu helemaal.

Dus moest de wekker gezet worden, want de dienst begon al om 08.00 uur. Ik vond dat te vroeg, maar mijn vrouw was present op dat tijdstip. Zelf arriveerde ik rond 09.00 uur en zag dat een aantal mannen druk in een grote ketel met een soort Brinta aan het roeren waren. Dat deden ze al de hele nacht. Het brouwsel wordt jiorti genoemd en dat wordt bereid met vlees en allerlei soorten granen en kruiden. Ze roerden met peddels zo groot als een roeispaan. Die heten koupie. Het mengsel zit in een grote ketel boven een open houtvuur. Wat was dat leuk. Ik was net op tijd, want de jiorti had blijkbaar de juiste dikte bereikt. De ketels werden met vereende krachten (daar moet je wel sterk voor zijn) naar de plaats gedragen waar de uitdeling plaats zou vinden. De kerkdienst was nog volop bezig en wat gebruikelijk is, de mensen liep in en uit. Dat deed ik ook maar. Mijn vrouw zat al die tijd devoot op een krakkemikkig stoeltje, de hele dienst bij te wonen. Ze vond het wel lang duren. De brandweermannen, de jiorti bereiders, namen er hun gemak van en zaten in de schaduw onder het genot van een drankje te wachten totdat mijnheer pastoor de jiorti zou inwijden. Eindelijk rond 11.00 uur was het zover dat de kerkgangers voorafgaand door enkele pastoors (priesters oftewel papades) naar buiten kwamen, alwaar ze de dienst voortzetten met de Communie.

 

Onder het prachtige gezang van een klein mannenkoortje kregen alle aanwezigen een stukje brood en een slokje gewijd water. Ook de kinderen. Eindelijk was het dan zo ver. De Priester (pastoor/papas) kwam met wijwater en met een grote kwast besprenkelde hij de jiorti. Waarna het uitdelen kon beginnen. Dit keer in een plastic bakje, maar vaak nemen de Grieken hun eigen pannetje van huis mee, om het te laten vullen. Sommigen eten het ter plaatse gezellig met elkaar op, maar de meeste Gieken liepen er mee naar hun woning, zelfs met meerdere gevulde bakjes. Wij kregen ook een bakje en ere wie ere toekomt, het smaakte heerlijk. Je hebt er snel voldoende van,want het is erg machtig. Zowel de Grieks-orthodoxe dienst, als de traditie van de viering van de naamgeving dag (Panigiri) is een feest in Griekenland, dat je meegemaakt moet hebben. Zo hebben we in Ireon een zondagochtend genoten van Griekse folklore, waarvan ik hoop dat het niet de laatste keer was. En het is helemaal leuk dat het ook jouw naamdag is die wordt gevierd.

In Holland vier ik mijn verjaardag ieder jaar op 20 juli, gewoon met ZEEUWSE MOSSELEN !

Piet de Peuter
Juni 2014