Olijvenplukreis Pilion

Deelnemers: Kurt, Veronique, Fred, Ria, Grietje, Bart, Charlotte, Doortje
Begeleiding: Andrea
Olijvenexperts: Takis en Thalia
Gastvrouw: Maria (Huize Kamelia)
Organisatie kantoor Atropa Travel: Alexia en Dimitris

Maandag 16 november

Vandaag was het dan eindelijk zo ver! Na wekenlang aftellen, kan de 2e olijvenplukreis dan eindelijk beginnen! ’s Morgens vroeg nog even gecontroleerd of het vliegtuig op tijd zal aankomen, de vlucht van Amsterdam naar Athene staat gepland om te landen om 10:45 uur. Snel nog de laatste spullen in de koffer gedaan en toen vertrokken naar de luchthaven. Buschauffeur Kostas was ook al om 10:30 uur op het vliegveld en om 11:15 kwamen de eerste gasten de aankomsthal ingelopen. Al snel was de hele groep compleet en was het tijd voor een eerste groepsfoto!

Via de ringweg ‘Αττικη οδος ‘ reden we richting Noord Athene en daarna verder richting Lamia. We kwamen o.a. langs het Ymittos gebergte, Penteli-gebergte en het Parnitha-gebergte met bergtoppen van rond de 1400 meter! Iedereen was verbaasd dat er rond Athene zulke hogen bergen zijn!

Onderweg kwamen we langs het Eliki meer, het meer waar al het drinkwater vandaan komt van de inwoners van Athene. Het schiereiland Evia was vervolgens goed te zien en ook de bergtop Dirfi van 1743 meter stak overal ver boven uit!

Vlak voor Lamia zagen we op een grote afstand de berg Velouxi van 2315 meter hoog liggen, dit is de hoogte bergtop van het prachtige berggebied Evrytania, voor meer informatie over dit prachtige gebied, vraag 1 van onze medewerkers.

De weersvooruitzichten zijn goed voor de hele week. Er wordt pas regen verwacht op zondag om 14:00, als wij al in de bus terug zitten.

Na onze koffiepauze zijn we doorgereden naar Kalá Nerá. Bij aankomst stonden Maria en haar katten Calypso en Philippa ons al op te wachten bij huize Kamelia. Maria en ik hebben de gasten naar hun kamers gewezen waarop we samen koffie hebben gedronken en genoten hebben va een heerlijk gebakken cake van Maria. We hebben het programma voor de aankomende dagen doorgenomen en zijn ’s avonds gaan eten in 1 van de lokale tavernes van het dorp. Iedereen was het over 1 ding eens; We zijn weer thuis en wat is het toch heerlijk om weer in Griekenland te zijn’’. Bekend gevoel? Na heerlijke tzatziki en gegrild vlees, ouzo en nog veel meer, was het tijd om te gaan slapen want morgen moet er ‘hard’ gewerkt worden.

Dinsdag 17 november

Dinsdagochtend stond er een heerlijk ontbijt met koffie en thee voor ons klaar en vers gebakken brood en jam, daar blijf je van eten! Vandaag is Grietje Boonstra jarig! Dus, een extra reden voor een feestje!

Na het ontbijt zijn we vertrokken naar de heer Ioánnou om het proces van olijf tot olijfolie te leren. Ook kregen we een korte demonstratie over hoe de olijven gesorteerd werden op grootte.

Eenmaal in de olijfboomgaard aangekomen, stonden de olijvenexperts Takis en Thalia ons al op te wachten. Ook de collega’s van Atropa Travel, Alexia en Dimitris waren aanwezig. We kregen een goede uitleg over hoe de olijven te tikken zonder dat je teveel kracht zet en de bomen beschadigd. De dames kregen een ‘ λουρο‘ stok, rakeltje ‘ χτενι’ in de handen gedrukt en de heren kregen ieder een stok ‘λουρο’ en de kratten ‘κλουβες ‘ om mee te nemen en ook de grondnetten‘ πανια ‘ om onder de olijfbomen neer te leggen zodat er geen olijven verloren gaan! Het rakeltje wordt met de richting van de bladgroei mee door de takken gehaald. Daarna vallen de olijven op de grondnetten. Thalia legde ons uit dat de taak van de heren het tikken van de olijven is en de dames de olijven die laag in de boom hangen en die op de grond liggen verzamelen. Zo zijn de taken verdeeld tussen de mannen en de vrouwen. Het olijvenplukseizoen voor de olijfolie is tussen half oktober en half januari. Daarna volgt een tweede pluk, deze is voornamelijk voor de consumptie van de olijven. Toen was het tijd om te beginnen met het plukken en al snel regende het olijven!

En zeg nu eerlijk, wat is er nu leuker om olijven te plukken met zulk lekker weer en om lekker samen bezig te zijn met een temperatuur van 23 graden?

Na het plukken van elke olijfboom moeten de grondnetten worden verplaatst om de olijven van het ene net op het andere net over te loodsen. Zodra alle olijven op 1 grondnet liggen, is het de taak van de dames om de takken handmatig uit de olijven te halen waarna de mannen de olijven in grote kratten doen. Dan worden de grondnetten weer verplaatst en vastgemaakt bij de volgende olijfboom.

Na een paar uur heerlijk werken in het zonnetje was het tijd voor een lunch. Alexia en Thalia hebben een heerlijke lunch voor ons gemaakt van brood met feta kaas en tomaat! Dat smaakte extra goed na al het intensieve werken! We hebben vandaag 8 kratten olijven bij elkaar geplukt, dit is zo’n 140 kilo!

Voldaan van onze eerste olijvenplukdag zijn we vertrokken richting Ano Gatzea waar we het olijfmuseum hebben bezocht. We hebben het oude stationnetje gezien en zijn door de treintunnel gelopen, het uitzicht vanuit daar was prachtig! In het olijfmuseum hebben we een rondleiding gehad en daarna zijn we vertrokken naar huize Kamelia.

’s Avonds waren we uitgenodigd om te eten in huize Kamelia. Maria, onze gastvrouw heeft een heerlijk diner voor ons bereid, Spetsofai, een traditioneel gerecht uit de Pilion streek met pikante worst en groenten, fasolada, een bonensoep, Griekse salade, tzatziki, saganaki kaas, gegrilde kaas en uiteraard brood en wijn.

Daarna was het tijd voor de verjaardagstaart! Grietje was heel erg aangenaam verrast en ook de rest van de groep, die mocht helpen om de taart op te eten. We hebben allemaal enorm genoten van het diner! Na het eten was het tijd voor wat Griekse les en Griekse tradities, dit was heel erg leerzaam en gezellig. Na vooral heel veel gelachen te hebben was het tijd om naar bed te gaan!

Woensdag 18 november

De volgende ochtend was het alweer woensdag. Wat vliegt de tijd toch voorbij als je het naar je zin hebt! Na het ontbijt zijn we vertrokken richting Volos. Ook vandaag lachte de zon ons weer vriendelijk toe. Na een stop in Portaria waar we een bezoek hebben gebracht aan het plein waar in de maand augustus de traditionele bruiloft wordt gevierd, was het tijd voor een koffiepauze in een koffiebar met een schitterend uitzicht op het bergdorp Makrinitsa dat ligt op een hoogte van 600 meter. Het beste was dat we heerlijk in het zonnetje konden zitten op het terras en hebben genoten van een koude cappuccino of frapetje. Na ruim 40 minuten in het zonnetje gezeten te hebben met een temperatuur van 23 graden in de schaduw was het tijd om verder te gaan.

Makrinitsa was de volgende stop. Wat is het toch een mooi dorp Makrinitsa! Het wordt niet voor niets het balkon van Pilion genoemd! Wat een mooi uitzicht hebt je vanaf hier! Je ziet Volos liggen en de gehele baai van de Pagasitische golf. Ook de vele winkeltjes waren zeer in trek om alvast de souvenirs te kopen voor de familie thuis.

Na het plein van Makrinitsa bezichtigd te hebben en het kafenion waar een grote muurschildering van de schilder Theofilos bewaard is gebleven, was het tijd om door te rijden naar het dorpje Kissos. Onderweg naar het Pilion-gebergte wordt de weg steeds smaller. Al snel zien we de top van de berg Pelion dichterbij komen. Deze berg is 1480 meter hoog en aan de ene kant van de berg ziet u de Pagasitische Golf liggen en aan de andere kant de Egeïsche zee.

Onderweg zagen we ezeltjes die hout vervoeren via kleine bergpaadjes, nog volgens traditionele werkwijze. Dit was een goede reden om een stop te maken met de bus en om foto’s te maken! We zijn daarna verder gereden naar Kissos.

Bij aankomst in Kissos hebben we de lokale kerk die dateert uit 1650 bezocht. De priester stond al op ons te wachten en heeft een uitleg gegeven over het ontstaan van de kerk en het geloof met voorbeelden waar iedereen stil van werd!

Na het bezoek aan de kerk, hebben we gegeten in 1 van de tavernes in een zijstraatje van dit gezellige dorpje. Het eten was heel erg goed en uiteraard zoals altijd teveel.

Toen was het tijd voor een bezoek aan de 1000 jaar oude plataan van Pilion in het dorp Tsagarada waar we uiteraard weer een groepsfoto hebben gemaakt.

Daarna zijn we doorgereden naar het dorpje Vizitsa en verder door naar het gezellige dorpsplein om foto’s te maken.

In Miliés hebben we een koffiestop gemaakt in de bar Αννα να ενα μηλο.

Het wordt al donker rond 17:30 uur dus was het tijd om terug te gaan naar Kalá Nerá. Bij thuiskomst in Kalá Nerá zijn we naar de apotheek geweest. Sinds vanavond heeft Bart koorts en hij is vroeg gaan slapen.

Donderdag 19 november

Donderdag was weer een dag om olijven te gaan plukken. Helaas heeft Bart vannacht nauwelijks geslapen en is samen met zijn vrouw Grietje thuisgebleven. Maria heeft een heerlijke kippensoep voor Bart gekookt en sinaasappels vers geperst waardoor hij snel weer opknapte! Maria en Grietje hebben vanmorgen koffie gedronken aan de boulevard van Kalá Nerá.

Bij aankomst in de olijfboomgaard kregen we van Thalia instructies voor de dag. Inmiddels waren we al experts geworden en mochten we olijven plukken op een kleine helling. We merkten al snel dat dit een stuk lastiger was, dus een goede uitdaging! Om 13:00 stond onze lunch weer voor ons klaar en daarna was het tijd voor een bezoek aan de olijvenperserij. We kregen een demonstratie waarbij Dimitris, een medewerker van de lokale olijvenpersfabriek, die ons liet zien hoe de olijven eerst gewassen worden om onzuiverheden te verwijderen, zonder dat het vruchtvlees wordt beschadigd. De bladeren die meekomen worden ook verwijderd. Dan worden de olijven vervolgens gewogen en tot pulp geperst. Het vocht wordt door middel van een centrifuge uit de pasta afgescheiden tot pulp. De trommel draait met ongeveer 3000 toeren per minuut. Het voordeel van deze methode is dat de pit van de olijf heel blijft (het breken van de pit geeft de olie een wrange smaak) en dat het een continu proces is. Met een verticale centrifuge wordt de olie van het water afgescheiden. De zuiverheid van de olijfolie wordt ter plaatse gemeten door de bepaling van het vrije zuur. Indien het gehalte 0,8% of lager is, dan mag de olijfolie ‘’extra vergine‘’ genoemd worden, ook wel de eerste koude persing genoemd. De olie wordt in donkere flessen bewaard want zonlicht tast de kwaliteit van de olijfolie aan. Op deze manier blijft de olijfolie zeker een jaar houdbaar en daarna gaat hij in kwaliteit achteruit. Er zijn gemiddeld 5 kilo’s olijven nodig om 1 liter olijfolie te produceren. De overgebleven pulp wordt daarna verhit om de laatste olie eruit te halen. Dit heet de tweede, warme persing. Dit is de gewone olijfolie die wordt verkocht en heeft dus niet het label extra vergine. De pulp die daar weer van overblijft wordt gebruikt om zeep en andere schoonheidsproducten van de maken. De uitleg en demonstratie van het gehele proces was heel erg interessant en iedereen heeft er enorm van genoten. Als dank aan ons bezoek kregen we allemaal een flesje olijfolie mee.

Na ons bezoek aan de olijvenpersfabriek zijn we teruggereden naar huize Kamelia, hebben ons omgekleed en zijn naar Volos gereden. In Volos hebben we vrije tijd gehad.

Na ons bezoek aan Volos zijn we met bijna de hele groep uiteten geweest in ons inmiddels favoriete taverne waar we bijna iedere avond komen, ook wel ‘steki ‘ genoemd in het Grieks, aan de boulevard van Kalá Nerá. Helaas was Bart er vanavond niet bij om het gezelschap compleet te maken! Daarna zijn we vroeg gaan slapen omdat we morgen vroeg moeten opstaan voor onze dagtocht naar de Meteora kloosters.

Vrijdag 20 november

Op vrijdagochtend gingen de wekkers af om 06:00. Maria had het ontbijt met vers brood en zelfgemaakte chocolade koekjes al voor ons klaargezet. Na ons ontbijt was het tijd om te vertrekken richting Kalambaka met ook vandaag weer een strak blauwe hemel, wat zijn we toch verwend! Net voorbij Larisa hebben we koffie gedronken en daarna zijn we direct doorgereden naar Kalambaka. Vlak voor Kalambaka ziet u de kloosters op u afkomen, dit is een prachtig gezicht. We kwamen langs het dorp Theopetra waar een rots is waar volgens de Griekse mythologie de goden bij elkaar kwamen voor overleg.

Net buiten Kalambaka ligt het dorpje Kastraki, dit betekent letterlijk klein kasteel en lijkt vanaf een afstand op een adelaarsnest. Vanaf hier krijgt u een prachtige indruk van de kloosters van de Meteora. ‘Tá Metéora monastiria ‘ betekent letterlijk tussen de hemel en aarde zwevende kloosters. De kloosters liggen op zo’n 600 meter boven zeeniveau en worden beschermd door de UNESCO sinds 1988. Als ik om hoog kijk, dan kan ik mij niet voorstellen hoe de monniken, door de eeuwen heen, steen voor steen naar boven hebben gekregen om hun kloosters te bouwen op deze rotsplateaus. Met netten aan touwen en houten ladders van soms wel 40 meter lang transporteerden de monniken de benodigde goederen en personen naar boven. Er zijn in totaal 24 kloosters gebouwd in een tijdduur van 600 jaar. Soms duurde het wel 25 jaar voordat het bouwmateriaal van de kloosters naar boven was gebracht en dan kon er pas gestart worden met de eigenlijke bouw. We zijn eerst naar het Megalo Meteoro klooster geweest. Dit is het 1e klooster dat werd gebouwd en werd voltooid in 1336 door de monnik Athanasios Meteoritis afkomstig van de berg Athos in Noord Griekenland. Na een klim van 140 trappen kwamen we boven aan bij het klooster en kregen de vrouwen een wikkelrok om. Na ons bezoek aan het 1e klooster zijn we doorgereden naar het klooster Agios Stefánou omdat het Agia Triada klooster onaangekondigd gesloten bleek te zijn! Dit was erg jammer. Agios Stefánou dateert uit 1192 en is sinds 1961 een nonnen klooster en ligt direct aan de weg waardoor het goed bereikbaar is,

Na onze kloosterbezoeken zijn we naar het Agia Triada klooster teruggereden en hebben we een wandeling gemaakt naar het centrum van Kalambaka via een prachtig bergweggetje. Alweer maakten we veel foto’s van de adembenemende uitzichten op de rotsen en kloosters om ons heen. Eenmaal in Kalambaka aangekomen zijn we naar een taverne gegaan om daar te gaan genieten van onze welverdiende lunch. We mochten mee naar binnen lopen om ons eten uit te zoeken. Eenmaal terug in de bus was het even stil tot Larisa. Nu was het tijd voor een bezoek aan de IKEA waar we op zoek zouden gaan naar een mooi cadeau voor onze gastvrouw Maria. Na de hele IKEA doorgelopen te hebben op zoek naar een vaas, was de missie geslaagd en vertrokken we met een voldaan gevoel richting Volos. In Volos hebben we koffie gedronken aan de boulevard en lekkere ijsjes gegeten.

’s Avonds zijn we weer uiteten geweest in ons ‘steki’, de taverne Pagasitikos. Al snel kwam de tzatziki weer op tafel en werden de glazen wijn gevuld. Na heerlijk gegeten te hebben zijn we teruggegaan naar huize Kamelia om te gaan slapen. Het was een lange dag vandaag.

Zaterdag 21 november

Op zaterdagochtend mochten we uitslapen en zijn we om 09:30 vertrokken naar de olijfboomgaard. Vandaag was het tijd om te bemesten. Er moesten geultjes gegraven worden en onkruid weggehaald worden. De taak voor de mannen was het graven van geultjes en de vrouwen haalden het onkruid weg met speciaal gereedschap, brachten de takken naar het midden van het veld zodat deze verbrand kon worden. Dit was nog een behoorlijk werk maar daarna werden we beloond met een overheerlijke lunch! Vandaag kregen we versgebakken olijfbrood en kaasbrood. Hierop gingen we mandarijnen plukken en al snel hadden we 5 zakken volledig gevuld.

’s Middags hebben we een vrije middag gehad en ’s avonds was de verrassing. We zijn uiteten geweest in het dorpje Miliés en kregen een diner aangeboden namens Ross Holidays. Iedereen die zich had ingezet voor de olijvenplukreis was aanwezig. Namens de hele groep hebben we de gekochte vaas uit de IKEA aangeboden en een bos rozen. Ook de buschauffeur, die erg van chocolade en wijn houdt, hebben we erg blij kunnen maken met een fles rode wijn en een doos bonbons. Na een gezellige, helaas laatste avond, zijn we teruggebracht naar huize Kamelia en hebben we samen met Maria nog na geborreld.

Zondag 22 november

Vanmorgen hebben we met z’n allen nog een laatste keer ontbeten. Maria had tosti’s gemaakt met ham en kaas, koekjes gebakken en heerlijk vers brood bij de bakker gehaald. We hebben nog een keer erg genoten van alle verwennerij!

Daarna was het helaas tijd om afscheid te nemen van Maria en de katten Philippa en Calypso en zijn we vertrokken richting Athene.

Zoals eerder die week voorspeld, begon het precies on 14:00 te regenen. We moesten er vermakelijk om lachen, we hebben immers zulk goed weer gehad en zelfs nog kunnen zwemmen in zee! De voorspelde regen bleef bij een paar druppels en daarna kwam de zon weer tevoorschijn! Na een korte uitleg en stop in Thermopylae bij de thermale baden en het standbeeld van de koning Leonidas, zijn we doorgereden naar Athene. We hebben met de hele groep nog koffie gedronken en daarna gezamenlijk ingecheckt en toen was het tijd om afscheid van elkaar te nemen van een week samen in Pilion waar we voor altijd goede herinneringen aan zullen hebben!

Deel met vrienden of reisgenoten

Om Rossholidays.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Bekijk ons cookiebeleidAkkoord