Caretta Caretta

In juli bracht ik samen met mijn gezin onze vakantie door op het prachtige eiland Kefalonia. Wij verbleven daar bij Huize Bella Vista in het gezellige stadje Lixouri. In onze zoektocht naar een fijn, rustig strand kwamen wij tijdens onze vakantie al snel uit bij het strand van Megas Lakkos in het zuidoosten van het schiereiland Paliki.

Waar de gemiddelde bezoeker gelijk neerploft bij de strandbedjes lopen wij altijd door naar het einde van de baai. Zo ook hier en toen wij dat deden, zagen wij al snel de afgebakende schildpadnesten met de waarschuwingsbordjes van Wildlife Sense, een op Kefalonia opgezette natuurorganisatie die zich inzet voor de bescherming en het behoud van de bedreigde Caretta Caretta schildpadden. Zij doen dit werk met veel vaste vrijwilligers die 4 weken tot soms wel 3 maanden op het eiland verblijven. Het team bestaat uit veelal jonge, zeer betrokken meiden tussen de 18 en de 27 jaar, afkomstig uit verschillende Europese landen.

Via onze host Kiki had ik al gehoord dat Wildlife Sense regelmatig "nest inventories" doet waarbij de babyschildpadjes naar de zee worden begeleid en dat je daar als bezoeker bij mag zijn. In de haven van Argostoli hadden wij de mama's en papa's van deze baby's al gezien, maar nog niet de kleintjes. Die kans is ook niet groot, omdat er niet elke dag een nest uitkomt. Sterker nog; ik heb tijdens mijn eerdere vakanties in Griekenland nog nooit een Caretta Caretta schildpad gezien, laat staan de kleintjes.

Tot op onze een na laatste vakantiedag, waarbij wij de vrijwilligers van Wildlife Sense het strand van Megas Lakkos op zagen komen. Ze gingen een nest inventory doen bij een door henzelf verplaatst nest. Soms doen ze dat omdat de nesten te dicht bij de zee liggen of op een te drukke plek. In dit geval hadden ze 2 nesten samengevoegd omdat een van de nesten erg weinig eieren bevatte; maar 20, terwijl 60 tot 80 eieren normaal is. Door het samenvoegen is de overlevingskans groter. Al snel verzamelde zich een steeds groter wordende groep van badgasten rondom het onderzoeksteam waarbij wij op gepaste afstand mochten meekijken en foto's maken (zonder flits!). Het nest werd voorzichtig uitgegraven en er werd vastgelegd hoeveel levende en dode schildpadjes er waren en hoeveel eieren er niet uitgekomen waren.

De reden waarom ze de schildpadjes uitgraven, is omdat de temperatuur van het zand te warm was om er zelfstandig uit te kunnen kruipen. Daarna werden alle levende schildpadden (rond de 60) verzameld in een grote teil en werd er een gang van het strand naar de zee gegraven zodat de kleintjes daar een voor een zelf naar de zee toe konden lopen. Dit is essentieel want zo weten ze later het strand terug te vinden en zullen daar zelf hun eieren leggen.

Het was zo bijzonder om te zien hoe de baby-caretta's de zee in gingen en na een duik nog even hun kopje boven water uitstaken om daarna te verdwijnen in de zee. Hun overlevingskans is nihil, maar door het mooie werk van Wildlife Sense halen ze in ieder geval de zee.

Eén hoogtepunt van onze vakantie!