Vakantie Kythira

Wij zijn er trots op dat wij erin geslaagd zijn een nog ongerept stukje Griekenland voor u toegankelijk te maken. Kýthira is een nog niet zo bekend eiland. Zelfs voor de echte Griekenlandliefhebbers is dit een nog onontdekt gebied. Wellicht is dit te verklaren door de ligging van het eiland.

Het eiland ligt ten zuiden van de Pelopónnesos en behoort geografisch gezien tot de Ionische eilanden. Door de verwijderde ligging van deze groep wordt het echter niet vaak in één adem genoemd. Onbekend maakt zeker niet onbemind. Daarvan is Kýthira het levende bewijs. Het eiland heeft een eigen charme en een lieflijk landschap vol olijf- en amandelbomen. Een bijzondere bloem die alleen op Kythira voorkomt, is de frisse gele Semperviva. Semperviva betekent letterlijk 'eeuwig leven', deze naam is afgeleid van het feit dat de bloem na het plukken altijd de gele kleur behoudt. Net zoals de herinnering die Kýthira bij de bezoeker zal achterlaten. Wij willen u graag laten kennismaken met Kýthira. Een eiland dat naar onze mening een ware toevoeging is aan het vakantie assortiment van unieke bestemmingen van Ross Holidays.

Lees verder

Vakanties op Kythira

Bezienswaardigheden

Kythira kent mooie, bijzondere bezienswaardigheden. Zowel aan de kust als in het binnenland valt er genoeg te ontdekken. Van cultuur tot de prachtige natuur. We zetten graag de mogelijkheden voor u onder elkaar.

Bekijk
Bezienswaardigheden op Kythira

Stranden

Kythira kent stranden en pittoreske baaien, waar fijn zand en kiezels elkaar afwisselen. Deze prachtige stranden liggen verdeeld over het hele eiland. Sommige stranden zijn wat bekender, waar anderen je het idee geven alleen op de wereld te zijn.

Bekijk

Dorpen

Kythira kent gezellige plaatsen waar men zich kan laten verrassen door de gastvrije bewoners die men tegenkomt. In een aantal van deze plaatsen liggen onze accommodaties. Maak kennis met deze dorpen en de enkele tavernes en winkeltjes die ze rijk zijn.

Bekijk
De dorpen van Kythira

Wandelen

Kythira leent zich uitstekend om te wandelen. In samenwerking met ons agentschap hebben wij een interessant wandelprogramma voor u samengesteld. Op deze wijze maakt u kennis met het prachtige landschap en de geweldige vergezichten. Een Engelstalige, ervaren gids begeleidt de tochten in kleine groepen en weet veel te vertellen over wat u allemaal te zien krijgt.

Bekijk
Wandelen op Kythira

Autorondreis

Een autorondreis door Griekenland is dé manier om Griekenland te ontdekken. U komt op vele bijzondere plaatsen en uiteraard worden de trekpleisters niet overgeslagen. Een autorondreis is de ideale combinatie van rust, cultuur, natuur en het beleven van de Griekse gastvrijheid.

Bekijk
Autorondreis op Kythira

Combinaties

De Griekse eilanden lenen zich uitstekend voor het combineren van bestemmingen. Het combineren van diverse bestemmingen tijdens één reis zorgen voor een veelzijdige en verrassende vakantie. We geven u graag de opties.

Bekijk
Combinaties met Kythira

Excursies

Om uw verblijf op Kythira nog aangenamer te maken, biedt Ross Holidays in samenwerking met onze agent excursies aan. U bezoekt unieke plaatsen, waar niet iedereen zomaar terecht komt. Graag geven wij u alvast wat informatie over het aanbod.

Bekijk
Excursies op Kythira
/bestemmingen/kythira/fotos-van-gasten
/bestemmingen/kythira/interactieve-kaart

De geschiedenis van Kythira

Vanwege de ligging van Kýthira, tussen de Pelopónnesos en Kreta en bovendien nog op de scheidslijn van de Ionische, Egeïsche en Kretenzer Zee, lijkt het bijna vanzelfsprekend dat het verleden hier turbulent was. Door de geschiedenis heen is het eiland veelvuldig geteisterd. Het kwam in handen van verschillende overheersers, vanwege de geografische sleutelpositie. Het beleefde tijden van piraterij en plundering, van welvaart, maar ook van totale verwoesting.


De geschiedenis van Kýthira
Sinds de oudheid is Kýthira voornamelijk bekend door de verheerlijking van de godin Afrodíti. Een van de mythologische versies vertelt over haar geboorte uit de witte schuimkoppen van de branding bij de kust van Kýthira. Men noemde Afrodíti ook wel Kýthiria. De eerste tempel om haar te eren stond op Kýthira en daarom beschreef Homerus het als een heilig eiland.

Een andere versie, misschien dichter bij de waarheid, is dat het eiland de naam kreeg van de eerste inwoner Kytheros, een Phoeniciër. Rond de 8e eeuw v.Chr. domineerden de Phoeniciërs het Middellandse Zeegebied en hadden handelsposten in diverse kustplaatsen op de Pelopónnesos. Zij brachten in die tijd Kýthira de kennis om kleurstof uit een schelp te halen, een prachtige purpertint die voornamelijk voor Koninklijke gewaden werd gebruikt. Deze donkerrode, paarsachtige kleur heette porphyris en het eiland werd bekend onder de naam Porphyris of Porphyroussa. In de middeleeuwen werd het eiland weer Cerigo genoemd, dat zijn oorsprong vond in de aanhoudende vervormingen van het woord Kýthira. Getuige de beperkte archeologische vondsten op Kýthira is het eiland in de Minoïsche tijd, tussen 3000 en 1200 jaar v.Chr. waarschijnlijk zo goed als onbewoond geweest. De eerste gevonden aardewerken gebruiksvoorwerpen dateren uit de 3e eeuw v.Chr. en de wijze waarop de lokale klei verwerkt was, getuigde van een bijzondere vaardigheid.

De bijzondere geografische ligging van het eiland was aantrekkelijk voor de Laconiërs, die gedurende de bloei van de Myceense beschaving de Phoeniciërs, als handelsvolk niet erg honkvast, van Kýthira verdreven. Gedurende de Peloponnesische Oorlog, tussen 431 en 404 v.Chr., was het eiland beurtelings in handen van Atheners en Spartanen totdat het uiteindelijk in 387 v.Chr. onder Spartaans regiem kwam.

Venetianen op Kýthira

Tegelijk met de val van Sparta en Athene verloor ook Kýthira haar belang. Toch bleef het eiland bewoond, maar vanaf de 2e eeuw v.Chr. tot ongeveer de 6e eeuw n.Chr. wordt het eiland Kýthira nergens genoemd. Kýthira kwam in de Byzantijnse staat door de bisschoppelijke zetel weer in beeld. Daarvan getuigen mozaïeken uit de 7e eeuw n.Chr. in de kerk van Ágios Giórgios in Vóuno, vlakbij Agía Moní. Maar het lijkt erop dat het eiland in de 9e en 10e eeuw weer vrijwel onbewoond was. Pas in het laatste deel van de 12e eeuw kwam Kýthira weer in de belangstelling toen het gedomineerd werd door George Pachis en andere kolonisten. Nadat in 1207 Kýthira in Venetiaanse handen kwam, leefde het eiland economisch gezien op. De toenmalige hoofdstad was Ágios Dimítrios, het huidige Palióchora. De inwoners leefden van piraterij totdat de stad werd verwoest door een aanval van Algerijnse piraten onder het mandaat van Khaireddin Barbarossa in 1537. Deze Barbarossa had Griekse voorouders, maar de Turkse nationaliteit. Hij vernietigde ook de vestingen in Kapsáli en Milopótamos. Ondanks deze aanval hielden de Venetianen stand op Kýthira tot 1797. In die periode werden vele Byzantijnse kerken gebouwd, die tot op heden bewaard zijn gebleven. De belangrijkste kerken zijn die van Ágios Theódoros, Ágios Andréas in Livádi, Ágios Pétros in Aréoi en Ágios Níkon in Zaglanikiánika.

De Venetianen die de macht en de rechten op Kýthira in 1530 overnamen, bestuurden het eiland op feodale wijze. De boeren mochten het eiland niet verlaten en werden gedwongen om ook onherbergzame gebieden te cultiveren. Het Justitiële en Administratieve Hoofd rapporteerde aan het Algemene Hoofd in Kérkyra (Corfú). Die onderdrukking leidde bij de bevolking tot een opstand in 1780, echter zonder resultaat.

De macht van de Zeven Eilanden

De overheersing van Napoleon en de neergang van Venetië bracht de Fransen naar het eiland, die het bezetten in 1797 en een democratisch regiem neerzetten. De afschaffing van het feodale stelsel bracht de bewoners hoop op vrijheid en rechtvaardigheid. Desondanks bleven enkele feodale landbouwregels van kracht die soms tot rebellie leidden onder de burgers en boeren. Op 22 juli 1800 slaagden ze erin de vesting van Kastro te bezetten. Een periode zonder centrale macht op het eiland volgde, ook wel het Anarchistische Tijdperk genoemd. Eind 1802 stuurde de senaat van de Zeven Eilanden een sterke militaire macht onder leiding van dictator Eustathios Metaxas naar Kýthira om orde te scheppen. In 1805 werd een constitutie gevormd met behulp van een interventie door de tsaar van Rusland. Daarmee werd de Democratie van de Zeven Eilanden een feit. Hiermee was in wezen de eerste Griekse Staat geboren en was het erfrecht van de aristocratie verleden tijd. Met het verdrag van Tilsit in 1807 werd Kýthira vergeven aan de Fransen die hun macht tot 1809 lieten gelden, toen het eiland onder Engels mandaat kwam. Het kostte de Engelsen op hun beurt acht jaar voordat zij een betrekkelijk liberaal staatsbestel hadden geformeerd. In deze periode werden vele openbare werken volbracht die bewaard zijn gebleven. Tijdens de Griekse Revolutie van 1821 verleende het ‘Engelse’ Kýthira vele intellectuelen en opstandelingen onderdak, onder andere Theódoros Kolokotrónis en Grígoris Konstándas. Evenals Eleftheríos Venizélos, die tijdens de Kretenzer revolutie bescherming kreeg in Livádi. Toen de Zeven Eilanden werden samengevoegd met de rest van Griekenland in 1864, was dat voldoende reden om dit ook nu nog ieder jaar op 21 mei te vieren.

Gastronomie en producten van Kythira

Hoe maak je Faturáda?

Ieder eiland of regio kent een ‘eigen’ drank. Kythira heeft de Faturada, een sterk alcoholische drank specifiek voor het eiland, met als basis raki of tsipouro. Lees hier hoe deze drank zelf te maken.

Benodigdheden
1,3 liter rakí of tsípouro
800 ml water
800 gram suiker
Schil van 6 tot 8 mandarijnen
Kaneelstokjes

Schenk de rakí of tsípouro in een kan of kruik en voeg hier de schillen van de mandarijnen aan toe en laat dit mengsel ongeveer 10 dagen in de kan staan. Van tijd tot tijd de kan goed heen en weer schudden. In een kleine pan een siroop maken van water en suiker en hier de kaneelstokjes aan toevoegen. Na goed doorroeren toevoegen aan de kan met rakí (of tsípouro). Eventueel kunt u de siroop vervangen door (tijm)honing.

Andere heerlijkheden van het eiland

Het eiland Kýthira is een paradijs van lokale producten en wellicht laat u zich verleiden tot het meenemen van ladopaksímada, een soort harde beschuit gemaakt van gerst, pasta’s, tijmhoning, olijfolie, zoete amandelrepen, taarten en Faturada, een lokale likeur gemaakt van rakí en kaneel.

Recept ladopaksímada

Deze harde soort beschuit, gemaakt van gerst, wordt vaak gegeten in Griekenland. Het is echter veel knapperiger en harder dan onze beschuit. Het meest bekende van de beschuitsoorten in Griekenland is de Kretenzer soort waar het voorgerecht dákos mee gemakt wordt. In principe zijn het sneetjes brood die wederom zijn gebakken totdat ze droog en hard zijn, waardoor ze lang houdbaar zijn.

In tegenstelling tot de paksimada uit Kreta die u voor gebruik nat wordt gemaakt met water en olie, is de versie die op Kýthira wordt gebruikt al knapperig en bros, maar niet te hard en is vochtig maken voor gebruik niet nodig.

Benodigdheden
1 kilo bloem
1 kop water
1 kop olijfolie
10 gram droge gist
Kleine lepel suiker
Snufje zout

Bereidingswijze

Het suiker en zout in warm water oplossen. In een mengkom de bloem met de gist en de olijfolie mengen en het water met suiker en zout toevoegen. Het deeg met de hand kneden tot een grote bal, waar vervolgens broodjes in de vorm van een baguette van gemaakt worden. Een broodmes met bloem bestuiven en het brooddeeg insnijden zodat een soort plakken ontstaan. Echter niet helemaal tot de bodem doorsnijden zodat de onderkant een geheel blijft. Voeg een flinke scheut olijfolie In een braadpan en leg hier het ingesneden deeg hier in en laat dit vervolgens staan om het deeg te laten rijzen.

Ondertussen de oven voorverwarmen op 150°C. Wanneer het deeg gerezen is het deeg in de oven plaatsen en in ongeveer 30 minuten laten garen. Het brood uit de oven halen en in plakken breken, die eerder met het mes in het brood zijn voorgesneden. Tot slot gaat het brood nogmaals in de oven voor ongeveer 15 minuten, totdat de plakken geheel droog zijn.

U kunt de ladopaxímadi beleggen met geraspte tomaat met hierover wat verkruimelde feta, wat olijfolie en een snufje oregáno. Ze smaken echter ook heerlijk met tijmhoning belegd, of als door ze in stukken te breken en als croutons aan uw salade toe te voegen.

Over Kythira

Zeg tegen een willekeurige Griek de naam Kýthira en u zult meestal, op een zeer weemoedige toon, dezelfde reactie te horen krijgen: ”Tα Kυθηρα, ποτε δεν θα τα βρουμε!” Oftewel: ”Kýthira, we zullen het nooit vinden!” Dit is de titel van een bekend lied van de Griekse zanger en saxofonist Kátsaros. Dit melancholieke lied gaat over het verlangen naar het mooie, magische eiland Kýthira.

Een stukje ongerept Griekenland

Is Kýthira een droom, een onbereikbaar verlangen? Wat is er zo bijzonder aan dit eiland dat maakt dat iedere bezoeker direct in bekoring raakt? Wat maakt het dat Kýthira u niet meer loslaat? En waarom wordt dit eiland zo veelvuldig en vol verlangen bezongen? Wij gingen er naar toe en werden verliefd op dit eiland, waarvan men zegt dat de godin van de liefde, Afrodíti, hier geboren is.

Het eiland

Het eiland Kýthira heeft een oppervlakte van 284 km² en is gelegen vlak onder de meest oostelijke ‘vinger’ van de Pelopónnesos. Het eiland behoort tot de Ionische eilandengroep en is een van de Eptaníssia, de Zeven Eilanden, waar onder andere ook Corfú en Lefkas toe behoren. Kýthira heeft slechts 3.000 inwoners die verspreid over het eiland in een van de 64 dorpen wonen. Deze dorpen ademen stuk voor stuk de aloude sfeer van het eiland uit.

Het eiland heeft veel kunstenaars weten te inspireren. Maar meer nog weet het eiland de bezoekers te bekoren met een helderblauwe zee, verscholen baaien, mooie stranden, gastvrije bevolking, tientallen Byzantijnse kerkjes en indrukwekkend natuurschoon. Kýthira is vrij onbekend en de weinige toeristen die het eiland bezoeken, zijn voornamelijk Grieken die in de zomermaanden de rust van het eiland opzoeken. Dit maakt het eiland een echte kleinschalige Ross Holidays bestemming.

Het eiland wordt nog niet overspoeld door bezoekers, hierdoor heeft het haar eigen, pittoreske uiterlijk en karakter kunnen behouden. De kleine dorpen waar de tijd lijkt stil te staan, de stad met het indrukwekkende kasteel, de dorpshuizen die gebouwd zijn aan de baaien van het eiland, de steile hellingen van de bergen met hun rijke begroeiing: alles is min of meer hetzelfde gebleven zoals het vroeger was. Hier komen mensen die willen rondrijden op dit unieke eiland, ontspannen in de rustige baaien, slenteren door de kleine dorpen en zich laten verrassen door de gastvrije bewoners die men tegenkomt en zij die gecharmeerd zijn van deze Griekse manier van leven.

Magische sfeer

De geschiedenis van de bewoners van Kýthira is even kleurrijk als de zee. Volgens de mythe kreeg de zee alle kleuren van de regenboog toen die het leven gaf aan Afrodíti.

De ene keer werd het eiland overheerst door barbaren en piraten. Zij zorgden ervoor dat de bewoners met angst leefden en vele kerken bouwden ten einde God om bescherming te vragen. De andere keer viel het eiland in handen van Venetiaanse aristocraten die discussieerden over cultuur en filosofie. Wellicht daarom heeft de sfeer op dit eiland iets magisch. Het is bijna onmogelijk om het eiland in enkele dagen volledig te ontdekken. De traditionele dorpen liggen verspreid over het hele eiland en vele dragen de familienaam van de bewoners en alleen al om deze te leren uitspreken is een moeilijke opgave. Frilingiánika, Kondoliánika en Kastrisiánika zijn slechts enkele van die namen.

Veel huizen in de dorpen hebben boven de deuren een wapenschild dat verwijst naar het bestaan van belangrijke families. Achter de muren van de kleine huizen verschuilen zich mensen met een fijngevoelige en bijzondere cultuur. Jarenlang hebben zij aanvallen van verschillende volkeren moeten verduren, maar desondanks hebben zij de eigenheid van hun eiland altijd weten te behouden. Het zijn mensen die nog steeds hard werken op het land, water drinken uit de vele bronnen die het eiland rijk is en het leven in alle aspecten beleven en accepteren zoals het komt.

Ontdek Kýthira en beleef het

Wat maakt Kýthira zo bijzonder? Als we de bewoners van het eiland moeten geloven, is het gewoon een eiland dat wordt gekoesterd door de inwoners. Maar wellicht door de manier waarop zij het koesteren, geeft het de bezoekers een gevoel dat eigenlijk niet te beschrijven is. Dat is de magie van Kýthira. Om Kýthira echt te leren kennen, zo zegt de lokale bevolking, is het niet voldoende om de vele gezichten van dit eiland te fotograferen en te proberen alle beelden rationeel vast te leggen in de gedachte. Op dit eiland kan men eigenlijk maar een ding doen; het veelzijdige karakter op zich af laten komen, het ervaren en meegaan in de sfeer die het eiland uitademt. Dan zal men merken dat Kýthira een bepaalde kracht uitoefent, die er voor zorgt dat men zichzelf vergeet. Men gaat een spel van ontdekking binnen waarbij het eiland iedere dag weer iets nieuws openbaart. Op de vraag wat men op Kýthira moet doen om Kýthira te beleven, kregen wij hele aardse antwoorden van enkele eilandbewoners. Geen bezichtigingen van kerken of musea, maar het eten van spaghetti met kreeft, bij volle maan het kastro van de hoofdstad bezoeken, op het strand van Kaladí een kampvuur maken en genieten van het ruisen van de zee of de zonsondergang gaan zien bij de prachtige Byzantijnse kerkjes van Káto Chóra.

Ontdek het eiland en ervaar het leven van dit stukje ongerept Griekenland. Kýthira, we zullen het nooit vinden, maar áls u het vindt, zal de magie zich openbaren en zal Kýthira zeker een onuitwisbare indruk achterlaten.

Beleef Kythira 360 graden

Interactieve kaart

Accommodaties
Plaatsen
Bezienswaardigheden
Stranden
Luchthavens

Deel met vrienden of reisgenoten

Om Rossholidays.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Bekijk ons cookiebeleidAkkoord