Waar wilt u naar toe?
Hoeveel dagen?
Welke maand?
Toon vakanties
Wis filters
Geselecteerd
West-Kreta
15 dagen
Welke dag wilt u vertrekken?
Plaats
Woningtype
Faciliteiten
Afstand tot strand
Afstand tot centrum

Vakantie West-Kreta

De must voor Griekenland liefhebbers. Toeristisch maar toch ook rustig. Met een woest berglandschap en lieflijke stranden. Enorm veel cultuur en natuur.

Het langgerekte eiland kent letterlijk uitersten. De prachtige Venetiaanse binnenstad van Chaniá, de mooie zandstranden, de indrukwekkende Witte Bergen en het Caribisch aandoende Elafoníssi hebben mij ervan overtuigd dat dit deel van Kreta onze klanten het meest zou aanspreken. Het is begrijpelijk dat geen plek in Griekenland zoveel bezoekers trekt als Kreta. Het is immers het grootste eiland; net zo lang, maar smaller dan Nederland. Bovendien biedt Kreta veel interessante en culturele bezienswaardigheden. Het eiland is opgedeeld in 4 provincies: Chaniá, Rèthymnon, Heráklion en Lasíthi. Men zegt van Kreta weleens dat het één groot museum is en daar is niets aan gelogen. Het kent een rijke historie en bewijzen hiervan zijn er nog ruimschoots te vinden. In Knossós vindt u bijvoorbeeld het indrukwekkende paleis van Mínos dat zo’n 4000 jaar oud is. Ross Holidays heeft vakantiewoningen in de provincie Chaniá. Simpelweg omdat juist deze provincie, gelegen in West-Kreta, het mooiste is en tot onze verbazing minder toeristen trekt dan andere delen van het eiland.

Lees verder

Vakanties op West-Kreta

12 gevonden vakanties
12
>>>

Beleef West-Kreta 360 graden

Bezienswaardigheden

West-Kreta kent mooie, bijzondere bezienswaardigheden. Zowel aan de kust als in het binnenland valt er genoeg te ontdekken. Van cultuur tot de prachtige natuur. We zetten graag de mogelijkheden voor u onder elkaar.

Bekijk

Dorpen

West-Kreta kent gezellige plaatsen waar men zich kan laten verrassen door de gastvrije bewoners die men tegenkomt. In een aantal van deze plaatsen liggen onze accommodaties. Maak kennis met deze dorpen en de enkele tavernes en winkeltjes die ze rijk zijn.

Bekijk

Wandelen

West-Kreta leent zich uitstekend om te wandelen. In samenwerking met ons agentschap hebben wij een interessant wandelprogramma voor u samengesteld. Op deze wijze maakt u kennis met het prachtige landschap en de geweldige vergezichten. Een Engelstalige, ervaren gids begeleidt de tochten in kleine groepen en weet veel te vertellen over wat u allemaal te zien krijgt.

Bekijk

Autorondreis

Een autorondreis door Griekenland is dé manier om Griekenland te ontdekken. U komt op vele bijzondere plaatsen en uiteraard worden de trekpleisters niet overgeslagen. Een autorondreis is de ideale combinatie van rust, cultuur, natuur en het beleven van de Griekse gastvrijheid.

Bekijk

Combinaties

De Griekse eilanden lenen zich uitstekend voor het combineren van bestemmingen. Het combineren van diverse bestemmingen tijdens één reis zorgen voor een veelzijdige en verrassende vakantie. We geven u graag de opties.

Bekijk

Excursies

Om uw verblijf op West-Kreta nog aangenamer te maken, biedt Ross Holidays in samenwerking met onze agent excursies aan. U bezoekt unieke plaatsen, waar niet iedereen zomaar terecht komt. Graag geven wij u alvast wat informatie over het aanbod.

Bekijk
/bestemmingen/West-Kreta/fotos-van-gasten
/bestemmingen/West-Kreta/interactieve-kaart

Over West-Kreta

Hemelsbreed gemeten is Kreta tweehonderdenzestig kilometer lang, terwijl de breedte varieert van dertien tot vijftig kilometer. Het eiland is opgedeeld van west naar oost in vier provincies: Chaniá, Réthymnon, Heráklion en Lasíthi. Het merendeel van de inwoners van Kreta woont in de hoofdstad Heráklion.

Geschiedenis

De geschiedenis van West-Kreta

In het Grieks heet het eiland Kríti. Het is begrijpelijk dat geen plek in Griekenland zoveel bezoekers trekt als Kreta. Het is immers verreweg het grootste eiland; net zo lang, maar smaller dan Nederland. Bovendien biedt Kreta veel interessante en culturele bezienswaardigheden. Door de rijke geschiedenis van dit eiland en de talrijke overblijfselen hiervan, zegt men wel eens dat Kreta één groot museum is.

Een mantináda, ofwel een kretenzisch volkslied, meldt als volgt:
Een vogeltje zingt op de top van Psiloríti:
Je vindt op heel de wereld niet
een eiland zoals Kríti.

Volgens archeologen en historici is Kreta de poort waardoor de oude beschaving van het Middenoosten Europa binnengekomen is. Die beschaving op Kreta kwam tot een hoogtepunt onder koning Mínos of beter gezegd, onder de Mínossen van Kreta. Dit omdat Mínos waarschijnlijk geen naam was, maar een titel. Kreta heeft tijdens het bewind van deze Mínossen een geweldige bloeitijd gekend. Het toppunt van die bloei zou gelegen hebben tussen 3000 en 1000 v.Chr. Talrijk en boeiend zijn de wonderbaarlijke verhalen, de mythen, uit die tijd. Bijvoorbeeld hoe de koningszoon Theseus het monster Minotáurus overwon en doodde. Dit monster was half stier half mens, leefde in het Labyrínth van Mínos en eiste tal van mensenoffers. Een ander verhaal is hoe Ariádne, Mínos’ dochter, deze dappere prins met een draad door het Labyrínth hielp. De Engelse archeoloog Evans was er zeker van dat er een kern van waarheid moest zitten in de ongelooflijke verhalen uit het Minoïsche tijdperk op Kreta.

Vulkanische uitbarsting en aardbeving
Even ten zuiden van de hoofdstad Heráklion liggen de resten van het kolossaal paleis Knossós, dat minstens 4000 jaar oud is. De archeoloog Evans heeft er zijn levenswerk van gemaakt uit te zoeken wie de mensen waren met zoveel technisch vernuft om een dergelijk ontzaglijk bouwwerk tot stand te brengen. Hij is hier in het begin van de vorige eeuw vijfentwintig jaar mee bezig geweest. Vervolgens heeft hij op de ruïnes een deel van het enorme paleis weer opgebouwd zoals het er in de oudheid moet hebben uitgezien. De Minoïsche paleizen op Kreta zijn allemaal verwoest. Maar volgens de geleerden is dat niet gebeurd door nieuwe machthebbers, de Mycenen en naderhand de Doriërs, maar door een enorme uitbarsting van de vulkaan Santoríni op het eiland Thíra, bijna honderdvijftig kilometer ten noorden van Kreta. Die uitbarsting heeft plaats gevonden omstreeks 1500 v.Chr. en ging gepaard met alles verwoestende aardschokken en ongekend hoge vloedgolven. Nergens op de wereld zou ooit een natuurramp met zo’n vernietigende kracht hebben plaatsgevonden.

Het Turkse regime
Omstreeks 1450 was Griekenland bijna geheel door de Turken bezet met uitzondering van de eilanden voor de westkust. In ± 1650 vielen de Turken Kreta aan. De strijd duurde meer dan twintig jaar maar toen viel het eiland in Turkse handen. Men zegt dat het verzet tegen de Turken nergens in Griekenland zo fel is geweest als op Kreta. Toch moesten de Kretenzers de Turkse overheersing bijna 250 jaar verdragen. Uit het overgrote deel van Griekenland werden de Turken pas verdreven in 1830. Bij het vredesakkoord in dat jaar werd over Kreta niet gesproken. Daardoor laaide het verzet op Kreta heviger op dan ooit. In 1866 vielen de Turken de opstandige Kretenzers aan, die zich verschanst hadden in het Arkádi-klooster aan de voet van het Psiloríti- of Ídi-gebergte. De vrijheidsstrijders zagen dat ze niet opgewassen waren tegen de Turkse overmacht. Maar liever dan zich over te geven, besloten zij met de monniken en met alle, naar het klooster gevluchte, buurtbewoners de dood te kiezen. Zij staken hun munitie in brand. Wie van hen niet omkwam bij de verschrikkelijke explosies, werd onthoofd door de Turken. Dit drama schokte de wereld en in 1869 erkenden de grote West-Europese mogendheden de onafhankelijkheid van Kreta, die uitgeroepen was door de Raad van Kreta. Die erkenning bracht Turkije er nog niet toe Kreta vrijwillig te verlaten. Formeel bleef Kreta onder Turkse soevereiniteit. Een vreemde constructie, waar Griekenland noch Kreta genoegen mee kon nemen. Pas in 1913 werd de aansluiting van Kreta bij Griekenland door de wereld erkend. Dit gebeurde nadat Griekenland met Servië en Bulgarije in de Balkan-oorlog Turkije verdreef. De grote politieke leider was Eleftèrios Venizèlos. Tot op heden bezoeken tal van Grieken zijn graf en het huis, net buiten Chaniá-stad, waar hij gewoond heeft.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Kreta bezet door de Duitsers. Griekse partizanen en te hulp geschoten Engelse militairen waren niet opgewassen tegen de Duitse overmacht en trokken zich terug in het bergland. Oude mensen op West-Kreta kunnen nog vertellen hoe die strijd verlopen is en welke barbaarse tocht vooral de Britse soldaten hebben moeten maken bij hun vlucht door de bergen om de zuidkust te bereiken. Gedurende de Duitse bezettingsjaren bleven er gebieden waar Griekse vrijheidsstrijders en Britse militairen opereerden.

Lokale gerechten

Tsikoudiá en kazáni

Om Kreta te leren kennen, is het haast een noodzaak om te weten dat de Kretenzers een heel eigen taal hebben. Behalve het dialect met een eigen accent wat voor sommigen zelfs niets eens als Grieks klinkt, maken zij ook gebruik van een groot aantal eigen woorden. Een borreltje, bijvoorbeeld rakí, noemen zij een tsikoudiá.

Het hele gebeuren rondom het maken van tsikoudiá noemt men een kazáni. Op Kreta is het maken van rakí een groot feest. Ieder dorp kent slechts één persoon die de ketel heeft, de kazanaris, waarin de drank gestookt wordt. Was u al eens op Kreta voor een vakantie? Dan heeft een eigenaar van een taverne u vast na het eten een glaasje van dit heldere vocht aangeboden. Het is dan ook een digestief en zorgt voor een betere vertering van de door u genoten maaltijd. Ook bij het bekrachtigen van een afspraak komt op Kreta vaak de fles met zelf gedistilleerde rakí op tafel.

De geur van rakí doet vele Kretenzers denken aan hun dorp, veelal in de bergen van Kreta. In gedachten gaan ze terug naar de tafels gevuld met vrienden en familie, genietend van het vlees van de barbecue en de net gefabriceerde drank. Onder het luid zingen van typische Kretenzische liederen en het maken van de bijpassende muziek. Zelfs de voeten gaan van de vloer en de dansen die van ouder op kind zijn overgebracht, worden ten uitvoer gebracht.

Het motto ‘op een been kun je niet staan’, is ook op Kreta een veel gebezigde uitdrukking. Drink maar twee glazen, gezien je ook twee benen hebt! Het mag inmiddels duidelijk zijn dat niet de drank, maar het gezelschap de kazáni maakt.

Halverwege oktober, na het op traditionele wijze bereiden van de wijn, wordt het startsein gegeven voor het maken van de rakí. Na het verwerken van de druiven tot wijn worden de resten van de druiven verzameld en dit vormt de basis voor de rakí. De vellen van de druiven en de pitjes is een soort dikke drap geworden en wordt tsrafylo genoemd. De tsrafylo wordt met water ongeveer 20 dagen in ketels gezet. Na deze periode komt er druivensuiker vrij. Het mengsel wordt gezeefd en de achtergebleven mix van water en druivensuiker blijft nog eens 20 dagen in de ketels gisten. De eerste alcohol wordt gevormd, waarna de distillatie volgt.

Het vuur bestaande uit takken, vaak met tijm erbij, wordt ontstoken en de ketel met de tsrafylo wordt op de vlammen gezet. De stoom die vervolgens ontstaat, wordt opgevangen in een metalen trechter op zijn kop boven het kooksel. Het uiteinde ervan leidt naar een door ijskoud water gekoelde spiraal. Door de kou wordt de stoom weer vloeibaar en een vat vangt het gedistilleerde vocht op. Iedere sessie neemt ongeveer twee uur in beslag en dan begint het op het vuur zetten van de ketel en het opvangen van het vocht weer opnieuw.

In het distillaat onderscheiden we 3 soorten; de eerste gisting noemen we de protoraki en bestaat uit 90% alcohol. Dit is niet drinkbaar en gebruik kan zelfs leiden tot blindheid. De tweede gisting is goed drinkbaar en bestaat uit 38 tot 46% alcohol. De staart van het distillaat bestaat grotendeels uit water en bevat praktisch geen alcohol.

Het restant in de ketel nadat het vocht is gedistilleerd, wordt gestort op een hoop en later weer gebruikt als mest voor de druivenplanten. Hiermee is de cirkel weer mooi rond.

De kennis en de ervaring van de kazinaris, de persoon met de ketel, bepalen de kwaliteit van de rakí. Hij proeft met zijn tong de alcohol en bepaalt wanneer de eerste gisting stopt en de tweede begint. Door het hoge methanol gehalte van het eerste destillaat, zijn vele kazinaris blind geworden. Vaak wordt er per dorp één ketel gebruikt. De dorpsbewoners brengen hun tsrafylo bij de kazinaris van het dorp. Ieder dorp heeft zijn eigen recept om de beste rakíi te verkrijgen. De vergunning voor het maken ervan is van korte duur geldig en dit houdt in dat men dag en nacht bezig is gedurende de looptijd van de vergunning om rakí te maken.

Het hele proces wordt afgerond door het drinken van het heldere drankje, de rakí, vergezeld van traditionele gerechten, het zingen van mantinádes, lofzangen, voor de kazinaris en zijn familie.

Deel met vrienden of reisgenoten

Om Rossholidays.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Bekijk ons cookiebeleid Akkoord