Simone
De uitroep Simone, met Amerikaans accent, zal ons voor de rest van ons leven terugbrengen naar de zomer van 2026. Naar een heerlijke dag op het water tussen Kefalonia en Ithaki. Met mijn vijftienjarige dochter en haar beste vriendin verblijf ik in Sami op Kefalonia. Graag wil ik naar Ithaki, maar een dagje in een auto over het eiland toeren lijkt me geen goed idee met twee pubers.
Een minicruise met lunch, dat klinkt beter. Om half negen ’s-ochtends stappen we de boot op in de haven van Sami. Gelukkig is er nog plek boven aan het dek voor ons drieën. We verwonderen ons kortstondig over het feit dat de stoelen en tafels vast staan en gaan zitten op de aangewezen plek. Ik zit met mijn rug naar de achtersteven en zie alleen mijn twee pubers.
Maar ik heb geen zicht nodig om te voelen dat er iemand bijzonders is komen zitten. Die stem, dat kan alleen maar van een Amerikaanse zijn. Denk aan het nasale geluid van de Nanny uit de tv-serie en je hebt haar zo ongeveer. Mijn twee pubers zien het gelijk, dit is de main character van de trip. Terwijl een van de medewerkers van de boot uitlegt dat we gaan zwemmen in drie baaien en zullen aanleggen voor een stop in Vathi, de hoofdstad van Ithaki, zit zij te popelen om ook haar zegje te doen. Natuurlijk is alles amazing.
Vlak voor de eerste zwemstop komt ze erachter dat haar zonnebrand op is. Luid schalt het over het dek: “Oh I ran out of sunscreen, can I use some of yours?” De blikken van mijn twee pubers spreken boekdelen.
De eerste zwemstop is heerlijk. We hebben goed geluisterd naar de organisatoren van de cruise en hebben snorkels meegenomen. De Amerikanen niet. Terwijl wij onderwater de vissen bekijken drijft Simone alleen een beetje bij de boot. Eenmaal weer op de boot krijgen we uitvoerig te horen dat ze weer vrijgezel is en dat haar ex-stiefdochter nog steeds dol op haar is. Mijn dochter kan zich daar niets bij voorstellen. Toch kleurt ze dag.
Als we in het water liggen hebben we geen last van haar en genieten we van het helderblauwe water en de vissen. In Vathi lopen we ons eigen rondje en ontdekken een tentje met heerlijke taartjes.
En voor de rest van de vakantie is Simone de kreet als we aandacht willen van elkaar.



2026, Kefalonia
Mevrouw van der Groef
Heeft u ook zo genoten van dit bijzondere reisverhaal? Lees ook de andere reisverhalen.
Wilt u zelf ook meedoen met de reisverhalen wedstrijd? Stuur dan nu uw bijzondere reisverhaal in en wie weet wint u wel een prijs!
Deel met vrienden of reisgenoten








