Kathará Deftéra in Pílion

De vele tradities die Griekenland kent, vinden het hele jaar door plaats. Afgelopen maandag was het Kathará Deftéra, een religieuze feestdag volgens de Grieks-orthodoxe kerk. Conny Baltzer, marketingmanager, was in Griekenland en had het geluk dit mee te maken bij Thalia en haar familie. Hieronder vertelt zij haar verhaal.

Een van mijn werkzaamheden is het ontvangstklaar maken van de Atropa Travel kantoren in Griekenland. En deze week was het de beurt aan het kantoor in Áfissos, Pílion. De gekozen periode bevatte tevens het laatste weekend van de Carnaval en aansluitend Kathará Deftéra. Het leek me een leuke gelegenheid dit ook eens mee te maken. En zo gezegd, zo gedaan. Reis geboekt en op naar Griekenland.

De optocht

Carnaval is in Griekenland een aantal zondagen achter elkaar en wordt in diverse regio’s op een eigen manier gevierd. De laatste zondag is als slot het meest gevierde feest van alle voorgaande weken. In Vólos was men dit jaar helemaal klaar voor de optocht en toog ik op zondagmiddag naar de stad. Overal vrolijk uitgedoste mensen en vooral kinderen in vol ornaat. Het grappige was dat volwassenen of volledig verkleed waren, maar vooral velen alleen een grappig hoedje droegen. Muziek zorgde voor een oplaaiende sfeer en men was in opperbest humeur.

Wat ik op dat moment nog niet wist, was dat ik een onvergetelijke middag zou hebben. Het weer speelde niet helemaal mee dus besloten we om binnen wat te gaan drinken. We kozen voor een café dat zicht had op de promenade waar de parade langs zou komen. Ondertussen schalde de muziek uit de luidsprekers. Op een gegeven moment komt er een persoon verkleed als dokter binnen en na wat andere bezoekers aangesproken te hebben, was ik aan de beurt. Ik hou hier helemaal niet van, zeker als de persoon in kwestie een masker draagt en dus onherkenbaar is. De dokter verrichte wat gebruikelijke handelingen; hamertje op mijn knie, verband uit de tas en ik kreeg een recept uitgeschreven. Het is in Griekenland een gebruik om elkaar voor de gek te houden. Zo word je geplaagd als je niet verkleed bent en haalt men streken uit. Liefst uiteraard vermomd!

Even later kwam de persoon weer aan onze tafel en begon wat meer in mijn ‘persoonlijke ruimte’ te komen. Omhelzen, vastpakken en dat soort dingen. Ik vond het helemaal niet leuk meer en gaf dit aan bij mijn tafelgenootje. Zij stopte de persoon en deze droop af. Nam wel plaats aan onze tafel en trok het masker af. De verrassing was groot! Het was Thalia, de dame die we kennen uit Miliés en ons geholpen heeft met het maken van de walnotenlikeur en de kersenjam afgelopen juni! We hebben er de hele middag nog om kunnen lachen. En weet u wat? Mijn tafelgenootje was op de hoogte en een onderdeel van het complot!

Sarakostanió trapézi

Deze zelfde Thalia had me uitgenodigd om aan te schuiven bij haar sarakostanió trapézi, oftewel haar ‘vasten tafel’. Dit is de maaltijd die bereid wordt speciaal voor Kathará Deftéra. Dit deed ik natuurlijk met veel plezier. ’s Morgens vroeg gingen we naar de visafslag in Vólos om de ingrediënten voor de maaltijd te halen. Vanaf vandaag eet men officieel 40 dagen geen vlees en eigenlijk ook geen vis. Alles met ‘botten’ (dus ook graten) wordt geweerd. Natuurlijk is niet iedereen zo streng maar voor vandaag is het de traditie dit wel te doen. En de ouderen doen dit de gehele 40 dagen. Volgens traditie komt er inktvis in allerlei variaties op tafel, mosselen en andere schelpdieren, fáva en speciaal voor deze dag gebakken brood, lagána. Een plat, wit brood met sesamzaadjes aan de bovenzijde. In principe wordt het zonder olijfolie gemaakt. Uiteraard ontbreken diverse salades niet op de tafel.

Thalia had perfect gekookt en we genoten van de heerlijke geuren en smaken. Uiteraard werd ze bij het koken bijgestaan door haar pethará, schoonmoeder. Als afsluiting tevens traditioneel halvas. Een heerlijke zoete lekkernij. Het was een feest om bij haar te zijn uitgenodigd en dit mee te mogen maken!

Op Kathará Deftéra is het tevens de gewoonte om te gaan vliegeren. Op alle hoeken van de straat worden grote vliegers aangeboden. Men maakt ze ook zelf vaak samen met de kinderen. Helaas was er dit jaar te weinig wind op de meeste bestemmingen en konden ze niet opgelaten worden. Op Lesbos gingen er wel een paar de lucht in. Eleonora Pouwels fotografeerde ze voor ons.

Deel met vrienden of reisgenoten

Om Rossholidays.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Bekijk ons cookiebeleidAkkoord