Invloedrijke Griekse vrouwen
In het oude Griekenland werden vrouwen niet als gelijkwaardig aan mannen beschouwd en waren ze beperkt tot bepaalde rollen, zoals het verzorgen van het huishouden en de kinderen. Er waren echter ook uitzonderlijke Griekse vrouwen die zich verzetten tegen de sociale normen en de weg hebben gebaand voor hedendaagse vrijheden. Opmerkelijke Griekse vrouwen zijn door de geschiedenis heen te vinden, van dichters en filosofen tot revolutionaire leiders en culturele iconen. Zij hebben hun stempel gedrukt op de literatuur, wetenschap, oorlogvoering en kunst.
Vakantie GriekenlandSappho, de eerste bekende vrouwelijke dichter
Sappho was een van de meest gevierde dichters van het oude Griekenland, geprezen als ‘De Dichteres’ en zelfs ‘De Tiende Muze’. Ze werd rond 630 v.Chr. geboren op het eiland Lesbos en groeide uit tot een literair icoon wiens invloed zich over de hele Griekse wereld uitstrekte. Rond 600 v.Chr. werden zij en haar familie verbannen naar Syracuse, op Sicilië. Tijdens haar leven schreef ze ongeveer 10.000 regels poëzie, die allemaal bedoeld waren om te worden begeleid door muziek, volgens de traditie van de lyrische poëzie. Sappho werd tijdens haar leven enorm bewonderd, ze was een baanbrekende dichteres die bekend stond om haar gepassioneerde en emotionele gedichten. Ze doorbrak maatschappelijke grenzen en uitte openlijk vrouwelijk verlangen en liefde in haar werk. Uit haar gedichten blijkt duidelijk dat ze hoogopgeleid was. Sommige wetenschappers geloven dat ze lerares was van meisjes in de kunsten van poëzie, muziek en dans.
LesbosAspasia, intellectueel en politiek adviseur
Aspasia was een hoogopgeleide vrouw uit Milete die een invloedrijke figuur werd in de Atheense samenleving. Ze was de metgezel van Pericles, de machtigste staatsman van Athene tijdens de Gouden Eeuw. Aspasia werd bekend om haar intelligentie en retorische vaardigheden, en sommige oude bronnen suggereren dat ze Pericles onderwees of beïnvloedde in zijn politieke toespraken.
Hoewel ze nooit officiële macht had, stond Aspasia in het middelpunt van de intellectuele en politieke kringen van Athene. Ze ging om met vooraanstaande filosofen, waaronder Socrates, en komt voor in Plato's Menexenus, een begrafenisrede waar hij haar afschildert als een meester in de retorica. Haar invloed was omstreden in Athene, omdat van vrouwen over het algemeen werd verwacht dat ze zich buiten het politieke en intellectuele leven hielden. Sommige critici beschuldigden haar ervan te veel macht over Pericles uit te oefenen en gaven haar zelfs de schuld van het ontketenen van de Peloponnesische Oorlog. Ondanks deze beschuldigingen werd ze door velen bewonderd om haar intellect en welsprekendheid. Ze werd een symbool van de intellectuele en politieke invloed van vrouwen in een door mannen gedomineerde samenleving en ze wordt vaak geprezen als een van de eerste vrouwen in de geschiedenis die erkenning kreeg voor haar intellectuele bijdragen.
Bouboulina, de heldin van de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog
Laskarina Boubouli kwam oorspronkelijk uit Hydra. Ze werd echter geboren in een gevangeniscel in Istanbul, waar haar moeder op bezoek was bij haar man, die door de Turken was gearresteerd en op sterven lag. Na zijn dood keerden Laskarina en haar moeder terug naar Hydra, waar haar moeder later hertrouwde. Het gezin verhuisde naar Spetses, de geboorteplaats van haar moeders nieuwe echtgenoot. Laskarina trouwde in haar leven tweemaal en werd tweemaal weduwe. Haar echtgenoten waren beide kapiteins uit Spetses en kwamen om het leven tijdens zeeslagen tegen piraten. In 1811, na de dood van haar tweede echtgenoot, was Bouboulina veertig jaar oud en had ze een groot fortuin geërfd van haar echtgenoten, waaronder schepen, land en geld. Bouboulina, zoals zij vanaf toen genoemd werd, was in een klap schatrijk. Ze werd eigenaar van scheepswerven en van een handelsvloot. In 1821 toen de Vrijheidsoorlog uitbrak, liet zij met eigen middelen haar handelsschepen ombouwen tot oorlogsschepen de grootste was de Agamemnon, waarover zij persoonlijk het bevel voerde. Ze zette deze schepen van 1821 tot 1824 in tijdens allerlei zeegevechten tegen de Turken en voerde het bevel tijdens de belegering en de bevrijding van Nafplion. Financieel geruïneerd omdat ze haar hele fortuin in het verzet had gestoken, keerde zij naar Spetses terug, waar zij aan een tragisch einde kwam tijdens een vete. Bouboulina liet zien dat vrouwen een waardevolle rol konden spelen in de strijd voor onafhankelijkheid. Pas in 1946 stond het Griekse leger vrouwen toe om als verpleegsters officier te dienen. Bouboulina was een vrouw die haar tijd ver vooruit was.
Maria Callas, de grootste operadiva van de 20e eeuw
Maria Callas, een afkorting voor Maria Kalogeropoulos, was een Griekse sopraan en een van de beroemdste en invloedrijkste operazangeressen van de 20e eeuw. Ze stond bekend om haar buitengewone stembereik, dramatische expressie en intense podiumpresentatie. Ze werd in 1923 als dochter van Griekse ouders in de Verenigde Staten geboren, maar volgde haar muzikale opleiding in Griekenland en bouwde haar carrière op in Italië. Haar relatie met de Griekse magnaat Aristoteles Onassis was jarenlang een veelbesproken onderwerp en haar turbulente privéleven overschaduwde vaak haar talent. Maria Callas kreeg de bijnaam ‘La Divina’ tijdens een relatief korte zangcarrière. Op 18-jarige leeftijd maakte ze haar professionele operadebuut als Tosca van Puccini in Athene in augustus 1942. Het was een rol waarmee ze gedurende haar hele carrière werd geassocieerd. Toen ze in september 1945 op 21-jarige leeftijd terugkeerde naar New York, had ze 56 optredens gegeven uit een repertoire van 7 opera's. Deze Griekse periode werd als de basis van haar carrière beschouwd, maar haar terugkeer naar de VS markeerde het echte begin van haar carrière. In de jaren zestig trok Maria Callas zich steeds meer terug uit de operawereld. Na haar laatste recital in november 1974 trok ze zich terug uit het openbare leven. Ze stierf op 53-jarige leeftijd aan een hartaanval in haar huis in Parijs.
Melina Mercouri, de belichaming van de Helleense geest
Melina Mercouri was een Griekse actrice, zangeres en politica. Ze was een grote theater- en filmactrice van internationale faam. De rollen die ze heeft gespeeld, hebben filmgeschiedenis geschreven. Ze werd genomineerd voor een Oscar en won een prijs op het filmfestival van Cannes voor haar rol in de befaamde film Never on Sunday uit 1960. Het politieke activisme van Melina Mercouri kwam tot uiting in haar protesten tegen de militaire junta vanuit het buitenland in 1967-1974. Mercouri, die toen in ballingschap leefde, werd een uitgesproken tegenstander van het regime. Toen junta-generaal Pattakos haar Griekse staatsburgerschap introk, reageerde ze uitdagend: “Ik ben als Griekse geboren en ik zal als Griekse sterven.” Mercouri gebruikte haar wereldwijde invloed om de junta aan de kaak te stellen en op te komen voor de Griekse democratie. De daaropvolgende zeven jaar werd ze een van de meest herkenbare gezichten van het verzet tegen autoritarisme in Europa. Na het herstel van de democratie in Griekenland keerde ze terug naar haar geboorteland en werd ze politica. Ze werd verkozen tot lid van het Griekse parlement en in oktober 1981 werd Melina Mercouri de eerste vrouwelijke minister van Cultuur en Sport van Griekenland. Ze was een politica die haar stempel heeft gedrukt op de Griekse cultuur. Als minister van Cultuur was haar belangrijkste doel de terugkeer van de Parthenon-marmeren beelden uit het British Museum. Mercouri hield zo veel van Griekenland dat ze de belichaming werd van de Griekse geest en wereldwijd ambassadrice van Griekenland werd. Melina Mercouri overleed in 1994, maar het Griekse volk noemt haar nog steeds alleen bij haar voornaam, alsof ze een geliefd familielid is. Veel gebouwen met een culturele functie zoals theaters zijn naar haar vernoemd, zoals bijvoorbeeld op het eiland Hydra, waar het Melina Mercouri Auditorium van Hydra staat.
