Eftychia en Alegria

Het was té lang geleden. Onze emigratie naar een warm zonnig land in 2015 was het resultaat van jarenlang de innige wens koesteren ons ooit te kunnen vestigen in ons geliefde Griekenland. Het land dat we jaarlijks een- of tweemaal bezochten en met een stille traan achter ons lieten om weer terug naar Nederland te vliegen. De zin "Nothing compares to you" zong Sinead O'Connor wat ons betreft over Griekenland. Met beiden een ziekenhuisbaan bleek het vrij ingewikkeld om in Griekenland een werkend leven op te bouwen, met de taal als grootste knelpunt. Een B&B achtig "Ik vertrek" scenario was voor ons niet weggelegd.

Het werd Bonaire. Bonaire bood ons een warm klimaat en werk volgens de Nederlandse ziekenhuisstandaard. Bonaire heeft zijn eigen gezicht. Zuid-Amerikaans. Kleurrijk, ietwat luidruchtig en blij. Met weinig regen is het een zanderig grauwe en dorre aanblik landinwaarts. De zee heeft daarentegen een kleur waar je 'U' tegen zegt en het leven daarin is zó divers, bijna sprookjesachtig onecht. De Bonaireanen zijn warm, gastvrij en goedlachs. Het is heel aangenaam om hier te mogen leven.

Maar... ik weet nog dat ik mezelf in het begin in ons nieuwe thuisland afvroeg: " Waar zijn de olijfbomen en de pleintjes met platanen waaronder de ouderen elkaar al in de vroege morgen elkaar met een koffie ontmoeten? Waar zijn de sfeervolle tavernes waar je ongestoord lekker kan blijven plakken na de maaltijd omdat het zo'n goddelijk plekje is in de schaduw om te vertoeven? En waar zijn de marktjes en 'supertjes' die met smaakvolle tomaten en andere frisse groenten, honing en versproducten zijn overladen en een paradijs vormen voor een simpele maar o zo rijke keuken? Alle producten worden op Bonaire ingevlogen. We hebben 'zero-smaak- tomaten' en geen marktjes want we produceren nauwelijks iets door het hete klimaat, buiten geitenvlees en de overheerlijke verse tonijnvangst. En we hebben restaurants genoeg. Maar een Griekse taverne is een Griekse taverne, vaak gerund door familie van generatie op generatie.

Het was te lang geleden. Meer dan 10 jaar… We dachten al die jaren met enige regelmaat terug aan de heerlijke vakanties die we in Griekenland doorbrachten. Het werd weer eens tijd. "Zou er veel veranderd zijn in ons Griekenland van toen, zouden we er misschien wel van schrikken hoe het veranderd is, zoals Bonaire ook in 10 jaar een metamorfose is ondergaan? Zou Ross Holidays nog bestaan? Hoe gaan we dat aanpakken met vlucht en extra overnachting op Schiphol? Het moet allemaal in elkaar passen". Een ommelandse reis zou het worden.

De eerste geruststelling was er: Ross Holidays was, met de kleinschalige bestemmingen in hetzelfde vertrouwde format te vinden! Ons oog viel op Paxos View Studios in Sivota in Epiros. De aankomst in Preveza airport oogde tot onze vreugde weinig anders dan destijds. Over heerlijk rustige wegen bereikten we de accomodatie: ik durf te stellen dat we nimmer nog een verblijf zullen vinden met zo'n uitzicht! De vermoeiende reis was het nu al meer dan waard.

Wij hebben fantastische weken gehad en hebben ruim 1500 kilometer gereden. We hebben ons gelaafd aan het rijden door de groenst beboste bergen, archeologie met hoofdletters, een dagje Corfu-stad met de Kerkyra ferry vanuit Igoumenitsa, toppers zoals de Meteora-kloosters, en de Zagoria met de indrukwekkende Vikos-kloof. Ik weet niet hoe vaak de "ohhh's" en "ahhh's" klonken (en 'hmmmm' voor de bloemige geuren natuurlijk...), de natuur was op zijn mooist met al het groen en de vele bloemen. De rust, de prachtige vergezichten, de tavernes met alle heerlijkheden, de vriendelijke behulpzame Grieken, Ross Holidays en Transavia. De totale beleving was als vanouds. Wat een heerlijke tijd om op terug te kijken. Griekenland heeft ons verrast... opnieuw, zoals het ons ieder jaar verraste met de vele gezichten die het land heeft terwijl alles tegelijkertijd toch zo Grieks kan blijven. Eftychia in Griekenland en Alegria op Bonaire. Dezelfde begrippen en toch zo anders. Samen maken ze 'the best of both worlds'. We kijken, net zoals vroeger, weer uit naar volgend jaar!