Een dagje in het zuiden van Samos

Onlangs bracht ik een bezoek aan Samos! Er waren wat afspraken in het noorden van het eiland, waar het onder andere altijd een feest is om een bezoek aan Voula van Huize Zafiria te brengen. Onze ‘oudste’ medewerker op Samos sinds het begin van Ross Holidays. Vorig jaar was ik voor een bliksembezoek in het zuiden en gezien mijn vrije dagen het toelieten, besloot ik om daar nog eens te gaan toeren.

Ik stak het eiland over en reed door de bergen van Samos. De slingerwegen weten mij altijd te bekoren. Grote afstanden vind ik geen probleem, maar ik rijd het liefst over kronkelwegen. En dat de kilometers dan niet opschieten vind ik alleen maar een groot plezier. Het binnenland van Samos is zo prachtig. Steeds word ik weer verrast door de natuur en de uitzichten die na een bocht weer tevoorschijn komen. Het groen in scherp contrast met het blauw van de zee. Ik hou ervan.

Ik begon mijn avontuur in Koumeika, 2 kilometer landinwaarts gelegen van de kust. Een authentiek dorp met een dorpsplein waar je u tegen zegt. Behalve de plataan, die zorgt voor een natuurlijke schaduwplek als u die zoekt, is er een waterbron, waar de dorpsbewoners van Koumeika maar ook uit de omgeving hun waterflessen komen vullen. Heerlijk en koel water stroomt hier vrij uit de bron. Bij het kafenion zitten de mannen traditioneel met hun kopje koffie te genieten van hun rust, en anderen zoeken de drukte in hun levendige discussies. Waar ik me vooral veel bevond was bij de taverne op het plein, Sama genaamd. Wat een geweldige plek is dit. Zowel voor ontbijt, een lunch als voor het avondeten. Ik had het geluk dat er die avond net twee mannen kwamen die het plein overspoelden met Griekse muziek. Niet te aanwezig maar zeker sfeer verhogend. En dan het eten bij deze taverne. Ik weet niet waar zij hun kok vandaan hebben, maar ik hoop dat hij nog heel lang daar blijft werken! Het plein werd niet alleen gevuld met enkele gasten van het dorp, maar ook de bevolking van Samos weet dit plein, lees taverne, te vinden. Het was dan ook een gezellig samenkomen! En later op de avond waren het de Grieken die hun dans skills lieten zien! Zo leuk om aanwezig te zijn bij dergelijke spontane acties.

Na een ontbijt bij Sama de volgende dag, gingen we er weer op uit. Uiteraard maakten we eerst een wandeling door het dorp, gingen we even langs bij de bakker en staken we ons hoofd om de hoek bij de pantopoleio, oftewel de ‘allesverkoper’ of zoals we zelf zeiden, de minimarkt. Dus onze gasten die in de typische dorpshuizen in Koumeika verblijven, hoeven voor alle behoeftes niet verder dan een tiental meters te lopen. Er is zelfs een pad naar zee, waar wij helaas geen gebruik van konden maken. We hadden andere plannen voor vandaag.

Dus na het ontbijt stapten we in de auto en gingen op pad. Onze volgende bestemming was Balos. Niet heel ver gelegen van Koumeika, maar toch met een geheel andere sfeer. Waar de levendigheid van het plein in Koumeika de centrale rol was, waren het de rust en eenvoud die hier de hoofdrol speelden. We konden gelukkig verblijven in Aneroussa Appartementen. En ondanks de grootse plannen, konden we moeilijk wegkomen van deze geweldige plek. Direct na aankomst en installeren in het appartement, maakten we een wandeling door het langgerekte dorp. Feitelijk is het een nederzetting van enkele woningen en appartementen, met her en der de locals. Het strand strekt zich uit langs de volle lengte van het dorp en bestaat uit kiezels. Dit zorgt ervoor dat het water er kristalhelder is en aan het einde van het dorp bevindt zich een grot, waar het prima snorkelen is. Het merendeel van het strand is voorzien van bomen voor natuurlijke schaduw en heeft u dit deel van de uitgestrekte zee voor uzelf. Op sommige plaatsen worden bedjes met een parasol verhuurd. We waren verbaasd over de prijzen! € 7,- voor een set met parasol. Wat dat betreft ben ik, ondanks de vele jaren bij Ross Holidays werkend, toch nog Nederlands! We konden de bedjes dan ook niet weerstaan en vleiden ons op de heerlijke kussens. Het drankje en de lunch beviel ons prima en daarna hebben we kunnen uitbuiken met een boek erbij. Het boek was overigens bijzaak, ik werd afgeleid door het blauwe water en de wolkeloze lucht! Niet verkeerd overigens, dat boek kwam later weer van pas! En dat later was aan het einde van de dag op het balkon. Nog steeds genietend van het uitzicht en langzaam aan schoven er klanten aan bij de taverne die zich beneden bevindt. Het was net een soort van live televisie! Goed gehumeurde mensen maakten hun keuze en de lekkerste gerechten verschenen op tafel. Wij besloten om er ook deel van uit te maken. En dat is ons goed bevallen. Daarna nog even van het balkon genoten waar we maar geen genoeg van konden krijgen. We lieten de deuren zowel aan het balkon als aan de slaapkamer tegen elkaar open staan zodat we niet alleen van de wind konden genieten, maar ook van het geluid van de golven. Dat was het enige wat we hier hoorden.

De volgende ochtend vroeg uit de veren om weer op ontdekkingstocht te gaan. Waar we gisteren letterlijk en figuurlijk gestrand waren bij de bedjes aan het water, gingen we vandaag verder langs het water lopen. De grot die ik al noemde, wilde ik zelf ook nog even zien. Het is even een klimmetje maar wat een klein paradijsje zeg. En we waren er alleen. Op de terugweg kwam ons de bakker tegemoet rijden. Hij komt dagelijks in het dorp met zijn bestelauto en u koopt hier uw verse brood. Voor overige levensmiddelen kunt u terecht bij een van de twee minimarkten. De ene serveert overigens ook een ontbijt en een lunch. Maar wij pakten de auto en gingen op pad. We wilden het Kaladakia-strand bezoeken. Volgens Stelios, de eigenaar van Sama taverne, is dit een schitterend strand. Nou hij heeft niet teveel gezegd. Er is een kantina waar je ook beneden op het strand wat kunt bestellen. De bestelling wordt dan met een ijzeren mand/lift naar beneden getakeld. U begrijpt het vast al, het pad naar beneden is een uitdaging! Niet heel lang maar wel steil. Overigens is het wel een pad met treden. Ook hier het meest blauwe water. Het is dat ik het met eigen ogen gezien heb, want ik zou het anders niet geloven. Aan het einde van de dag reden we nog een stukje verder en brachten een bezoek aan Marathokampos. Dit dorp is nog helemaal gebleven zoals het altijd was. Wars van enige vorm van toerisme dus. De smalle (trap) straatjes vormen een labyrint en verbinden de woningen met elkaar. Er is een grote kerk die trots boven de rode daken uitsteekt. Er zijn enkele tavernes waar u op het terras een drankje kunt doen of uiteraard een maaltijd kunt gebruiken. Wij waren hier nog niet klaar voor dus hielden het bij een wandeling. Bovenin het dorp bevindt zich een oud wasbassin. Hiervoor moet u wel de nodige traptreden voor lief nemen. Inmiddels begon de zon al te zakken en besloten we de avond door te brengen in Ormos. Ik kende dit dorp van jaren geleden, waar destijds niet meer dan 3 tavernes waren. Ik wist dat er inmiddels een boulevard was gekomen en de gezelligheid niet ver te zoeken is. Dus op naar Ormos! Auto aan de rand van het dorp parkeren en voor een zogenaamde volta, zoals de Grieken hun wandeling noemen, langs de tavernes en winkeltjes die zich langs de haven hebben verzameld. Wat een heerlijke en gezellige plek is dit. We besloten om te gaan eten bij de laatste taverne, of de eerste afhankelijk van welke kant je binnenkomt, waar de tafels op het strand staan en de bomen zorgen voor schaduw en luwte. En wat een geweldige keuken hebben zij ook weer. Vooral vis is hier een specialiteit. Deze zochten we zelf uit in de keuken. Vergezeld van enkele andere heerlijke gerechten was onze maag goed gevuld en ons humeur vrolijk gestemd. Daarna nog een drankje gedaan op een van de terrassen. Morgen gaan we hier zeker nog even terug om een ontbijt te scoren! Kijken of het overdag ook zo gezellig is!

Terug in Aneroussa weer de deuren voor en achter open en luisteren naar de golven! Lang heeft dit niet geduurd, want voor ik het wist was het weer licht in de kamer! Het was ochtend geworden.

Zoals gepland vanmorgen terug naar Ormos voor een ontbijt. En ja hoor, ook dat was prima daar. We zaten tussen de Grieken, sommigen met hun koffie en een slaperige blik, en anderen druk met elkaar in gesprek met een tiropita voor zich. Wij kozen voor een uitgebreid ontbijt. Zo konden we er even tegen. Van Ormos reden we door naar Votsalakia. Een bekend strand hier in het zuiden, dat bij de Grieken beter bekend is als Kambos. Aan het begin van Kambos een super mooi strandje tussen de rotsen. Ook hier perfect snorkelen lijkt me. Maar wij gingen een kijkje nemen bij Villa Angels, nieuw in ons aanbod dit jaar. Had het al eerder gezien toen het nog niet helemaal af was, maar nu voorzien van een zwembad en afscheiding helemaal klaar voor de ontvangst van onze gasten. Een schattig huisje, voorzien van enkele oude elementen zoals de granieten vloer in het landelijke deel van Votsalakia. We wandelden door de straatjes rondom de woning en waren aangenaam verrast door de rust die hiervan uitging. Een wandeling door het langgerekte dorp was ook leuk. Het is een verrassende afwisseling van tavernes, barretjes, minimarktjes en wat bakkers. En zoals u weet, een bakker in Griekenland heeft vaak ook de lekkerste koffietjes. Dus als echte Grieken, haalden we een freddo in een beker to go, en dwaalden we verder langs het strand. Want dat is wat hier heel bekend is en vele bezoekers trekt. Langs de volle lengte strekt dit strand zich hier uit en varieert van zand met een kiezeltje tot het fijnste zand dat in Griekenland beschikbaar is. Wilt u op een bedje onder een parasol? Of liever in de schaduw van een boom? Of zoals wij vaak doen, alleen even een duikje en dan heerlijk opdrogen op het warme zand. Het kan hier allemaal. Nergens staat het strand vol met bedjes dus zoek uw plaatsje maar uit.

Het volgende strand op de route is dat van Psili Ammos. Dat wilden we toch ook nog even uitproberen. We zagen het al liggen, beneden tussen de bomen. Jongens, wat blauw was het water hier weer! Het was even een uitdaging om er te komen. We probeerden eerst met de auto naar beneden te rijden, maar dat is geen aanrader! Omlaag is nog tot daaraan toe, maar terug naar boven! We zagen een andere auto deze poging ondernemen, maar alleen met hulp van enige omstanders die de aanwijzingen over voor- en achteruit konden geven, lukte het hem met moeite om met slippende banden over het zand op het pad naar boven te komen. Dus wij gewoon de auto boven geparkeerd en het pad te voet naar beneden genomen. Wat een voldoening om neer te zakken op het warme, fijne zand! Het water ingaan was even lastig, maar eenmaal voorbij het plateau en kiezels, was het zand zacht als fluweel aan onze voeten en het water helder als een zwembad! Het water was aangenaam opgewarmd en het was dan ook moeilijk om er weer uit te gaan. Je voelt je zo heerlijk licht in het water dat alleen drijven al een genot is. Ook hier even opdrogen in het warme zand en naar boven voor een drankje om nog even na te genieten van het uitzicht.
Intussen begint de zon te dalen en gaan we terug naar Balos. Vanavond willen we gaan eten bij de taverne Balos die zich aan het strand van, u snapt het al, van Balos bevindt. Het is even een stap terug in de tijd. Gammele stoeltjes, scheve tafels, een oude vrouw met haar man in de keuken en een dochter in de bediening. Misschien op het oog niet de eerste keuze, maar juist daar kunt u vaak heel lekker eten. Zo ook hier. We hadden geen spijt van onze keuze. Na het eten liepen we rustig terug naar ons appartement waar we weer heerlijk geslapen hebben.

Helaas zit het er weer op. We moeten terug. Nog even voor een koffie langs in Ireon voor we naar het vliegveld gaan. Dit blijft ook een fijn dorp om te vertoeven. We kiezen voor een tentje aan het strand. En dan is het tijd om te gaan!

Dag mooi Samos! Tot snel!