Een groene parel
f
Kérkyra, de naam die de Grieken het eiland Corfu geven, heeft de schoonheid van een weelderige begroeiing, aantrekkelijke stranden, traditionele dorpen en gemoedelijke mensen. Anderzijds zijn er ook drukkere plaatsen met tavernes en terrassen. Men kan zich op dit eiland verliezen in wegen en sporen die leiden naar zowel het verleden als de toekomst.
Het eiland
De route van noord naar zuid is ongeveer negentig kilometer en het eiland beslaat een totale oppervlakte van een kleine 600 km². De hoogste toppen, zoals die van de Pantokrátor (906 m), zijn vrijwel onbegroeid. Vanuit de verte ziet men de bergdorpen prachtig liggen tegen de ruige hellingen. Een tocht naar de Pantokrátor-top beloont de bezoeker met een schitterend uitzicht. Als het zicht onbelemmerd is, is vrijwel geheel Corfu en zelfs het vasteland te zien.
In het midden van het eiland is het heuvelachtig. Wie hier het eiland wil oversteken, bijvoorbeeld van Corfu-stad naar Paleokastrítsa of naar Pèlekas, zou dat eens moeten doen via de smalle wegen door de kleine dorpen. Het zuidelijk deel van het eiland is ook verre van vlak. Toch is het wel het lagere deel van Corfu. Ook hier zijn prachtige tochten te maken. De kust kenmerkt zich hier door de fraaie zandstranden. Om een goede indruk van het zuiden te krijgen, is het wellicht een optie via de kust heen te rijden en de weg parallel aan de bergrug in het centrale deel terug.
Met uitzondering van de toppen van de hoogste bergen is de boomgroei overdadig. En dat is zeer bijzonder, want in de zomer regent het vrijwel nooit. Overal zijn olijfboomgaarden met de opvallende, knoestige bomen vol grillige gaten. Men schat dat er meer dan drie miljoen olijfbomen staan op het eiland. Andere opmerkelijke bomen zijn de cipressen. Deze ranke, hoogoprijzende wachters staan nooit in grote groepen bijeen en steken daardoor hoog boven alles uit.
Op Corfu staan diverse citrusbomen. De kleine, Chinese sinaasappel, de kumquat, is de bekendste. Deze komt in Europa alleen op Corfu en Sicilië voor. Men verwerkt de kumquat tot likeur of tot gekonfijt fruit. Door de smaak en het aroma van dit exotische fruit is de kumquat het symbool van Corfu geworden.
Het eiland is trouwens niet alleen vanwege zijn bomenrijkdom bekend, men zegt dat het ook de grootste rijkdom aan bloemen bezit. In elk geval kunnen we zonder overdrijven stellen dat Corfu gedurende vier seizoenen bloeit.
De combinatie van diverse factoren zorgt ervoor dat het klimaat ideaal is voor de groei van vele wilde bloemen. Een typisch voorbeeld is het bestaan van zesendertig soorten orchideeën op Corfu. De Orchis Palustris is een zeldzame orchidee die op Corfu alleen bloeit rond het Korissíon-meer.
Het noordoosten
Vanuit Corfu-stad maken we een tocht over het eiland. We rijden noordwaarts via de kustweg die ons via een prachtige maar bochtige route naar het noordoosten van het eiland brengt. Het is de moeite waard een poging te doen de Pantokrator-top te beklimmen. De dorpen Strinílas. Spartílas en Epískepsi zijn tegen de hellingen van de imposante berg geplakt. De smalle straatjes verlenen de bezoekers een doortocht en het leven gaat er ongemerkt verder. Na van het indrukwekkende uitzicht vanaf de top over het eiland en het vasteland aan de overkant genoten te hebben, gaat de tocht via dezelfde route weer naar beneden. De kustlijn zet zich slingerend voort en passeert onder andere de dorpen Barbáti, dat bij de Grieken voor een strandbezoek zeer geliefd is, Kalámi 
en Ágios Stèfanos. De prachtige baaien lenen zich prima voor een strandbezoek of een tocht met een motorbootje.
Kassiopi nog wat verder door naar het noorden gelegen, is een plaats met een gezellige haven. In de oudheid was Kasiopi een belangrijke havenplaats gezien de gunstige ligging aan de zeestraat. Schippers namen liever deze route dan via de gevaarlijke open zee aan de westzijde van het eiland. Restanten van een oude burcht uit die tijd liggen nog achter de plaats tegen de helling. Een mooie route terug naar Corfu-stad is langs de andere kant van de Pantokrátor. Kost iets meer tijd, maar is beslist de moeite waard.
Het noordwesten
De noordkust beschikt over een aantal fraaie stranden. Dit heeft ervoor gezorgd dat een aantal plaatsen zich hier ontwikkeld hebben en een gezellig verblijf garanderen. De baai van Sidari is hier een mooi voorbeeld van. Heel bekend in deze omgeving is het Canal d'Amour. Een door zanderige vlaktes in zee op natuurlijke wijze gevormd kanaal. Verder naar het zuiden is de kust rotsachtig en kent prachtige uitzichten. Dit deel van het eiland is van groot historisch belang. De vondsten die men hier in de loop der tijden deed, zijn tegenwoordig te bezichtigen in het Archeologisch Museum van Corfu.
Het centrale deel
De hoofdstad drukt natuurlijk zijn stempel op dit deel van het eiland. Over Corfu-stad later meer.
In het noordwestelijk deel ligt het dorp Paleokastrítsa. Vele eilandjes voor de kust vormen in dit dicht beboste deel een mooie aanblik. Het azuurblauwe water verleidt tot een duik. Het is mogelijk om per boottaxi of zelf met een 'eigen' bootje naar een van de strandjes te varen die alleen over water te bereiken zijn. Het gelijknamige klooster prijkt boven op de rotsen van Paleokastrítsa. Het bevat een fraai binnenplein en een museum met iconen uit de Byzantijnse tijd. Verder kenmerkt dit deel van Corfu zich door de mooie stranden. De wegen ernaartoe zijn niet altijd even makkelijk te begaan. Vooral de stranden aan de westkust zijn bijzonder. We noemen het bij de Griekse yuppies populaire Glyfada. Hier vinden overigens ook internationale beachvolleybaltoernooien plaats. Een rustiger strand is bij Pèlekas. Ook het strand van Ágios Górdis is bijzonder de moeite waard.
De oostkant kent populaire badplaatsen. De gezelligheid heeft zich ontwikkeld langs de kustweg en vormen de plaatsen Dassiá, Gouviá en Ípsos. De veelvoud aan tavernes en winkeltjes staat garant voor een levendige sfeer.
De stranden zijn er aangenaam en door de korte afstand van de stad is het hier goed toeven. Diverse afslagen landinwaarts leiden naar authentieke dorpjes in het binnenland. Hier lijkt het alsof de bevolking lak heeft aan de levendigheid van de kuststrook. Ze doen hun ding en leven hun leven met de dag.
Tevens bevindt zich op dit deel van het eiland het beroemde Achílion, het voormalige buitenpaleis van de keizerin van Oostenrijk Elizabeth. Beter bekend als keizerin Sisi. Het kasteel is toegankelijk en wordt omringd door uitbundige beeldentuinen.
Het zuiden
Ondanks dat dit deel het lagere deel van Corfu is, is het zeker niet vlak te noemen. De bergrug centreert zich in het midden en vormt een mooie route naar de zuidpunt. De uitgestrekte stranden vormen hier een grote trekpleister. De ruige begroeiing zet zich ook hier voort. Er is geen plek op het eiland die de naam Groene Parel geen eer aandoet. Vooral de olijfbomen laten zich hier goed zien. De karakteristieke stammen vormen kunstwerken en zijn een lust voor het oog. De olijfolie van Corfu die hier gemaakt wordt is bijzonder goed van smaak. Ook het zuiden is bezaaid met dorpen waarvan sommige zich op de berghelling bevinden. Zo komt het voor dat een weg landinwaarts leidt en alleen dezelfde weg teruggenomen kan worden. Voor een kilometers lang zandstrand moet men koers zetten naar Ágios Giorgos dat loopt tot aan het meer van Korissia. Dit meer beslaat een oppervlakte van bijna 6 km². In dit natuurreservaat kunnen vogelliefhebbers hun hart ophalen.
Vanwege de prachtige stranden van het zuiden kent het gebied vele bezoekers in de zomermaanden. Plaatsen als Benítses, Moráitika en Kávos hebben zich hierdoor goed weten te ontwikkelen. De gezelligheid is hier steeds voorop blijven staan. In Lefkimi helemaal in het zuiden is goed te zien hoe het reilt en zeilt in een provinciestadje bij uitstek. Het smalle kanaal dwars door de plaats is een bezienswaardigheid.
