Vakantie Epiros

In 1996 was ik op inkoopreis op Lefkas. Toen ik daarmee klaar was en ‘s ochtends terug reed naar Corfu, ben ik op de terugweg langs Parga gegaan. Om te kijken of de goede verhalen die ik erover gehoord had, klopten.

Het was heel vroeg, de zon was net op en er was nog niemand op straat. Toen ik naar rechts keek, zag ik het amfitheatergewijs gebouwde stadje tegen de heuvel geplakt en begon mijn ondernemingslust te kriebelen. De mooie stranden en het kosmopolitische, levendige plaatsje vormden een ideale combinatie. Dichtbij Parga vindt men de prachtige stranden van Preveza en ten noorden ligt het vissersdorp Sivota. De provincie Epiros is echter niet alleen een kuststrook, maar bestaat voornamelijk uit binnenland. Het Zagoria-gebied en de Vikos-kloof, 100 kilometer verderop, behoren tot de mooiste natuurgebieden van Griekenland. Toen dacht ik dat dit een succesvolle uitbreiding zou zijn voor Ross Holidays vanwege de veelzijdigheid van dit gebied. Het strand en de gezelligheid van de kust gecombineerd met de natuur en cultuur van het binnenland. Ik ben direct aan de slag gegaan.” In het binnenland van Epiros ligt de Zagoria-streek. Een boeiend gebied met unieke bergdorpen. Van Epiros wordt wel gezegd dat het de mooiste natuur heeft van heel Griekenland. Redenen genoeg om deze streek te leren kennen. Hieronder vindt u meer informatie voor uw reis naar Epiros in Griekenland.

Lees verder

Vakanties in Epiros

Bezienswaardigheden

Epiros kent vele mooie, bijzondere bezienswaardigheden. Zowel aan de kust als in het binnenland valt er genoeg te ontdekken. Van cultuur tot de prachtige natuur. We zetten graag de mogelijkheden voor u onder elkaar.

Bekijk
Bezienswaardigheden op Epiros

Stranden

Epiros kent veel stranden en kleine baaien, waar fijn zand en kiezels elkaar afwisselen. De verscheidenheid qua type strand is groot, waardoor er voor ieder wat wils is.

Bekijk

Dorpen

Epiros kent vele gezellige plaatsen waar men zich kan laten verrassen door de gastvrije bewoners die men tegenkomt. In een aantal van deze plaatsen liggen onze accommodaties. Maak kennis met deze dorpen en de enkele tavernes en winkeltjes die ze rijk zijn.

Bekijk
de-dorpen-van-epiros.jpg

Wandelen

Epiros leent zich uitstekend om te wandelen. In samenwerking met ons agentschap hebben wij een interessant wandelprogramma voor u samengesteld. Op deze wijze maakt u kennis met het prachtige landschap en de geweldige vergezichten. Een Engelstalige, ervaren gids begeleidt de tochten in kleine groepen en weet veel te vertellen over wat u allemaal te zien krijgt.

Bekijk
Wandelen in Epiros

Autorondreis

Een autorondreis door Griekenland is dé manier om Griekenland te ontdekken. U komt op vele bijzondere plaatsen en uiteraard worden de trekpleisters niet overgeslagen. Een autorondreis is de ideale combinatie van rust, cultuur, natuur en het beleven van de Griekse gastvrijheid.

Bekijk
Autorondreis in Epiros

Combinaties

De Griekse eilanden lenen zich uitstekend voor het combineren van bestemmingen. Het combineren van diverse bestemmingen tijdens één reis zorgen voor een veelzijdige en verrassende vakantie. We geven u graag de opties.

Bekijk
Combinaties met Epiros

Excursies

Om uw verblijf in Epiros nog aangenamer te maken, biedt Ross Holidays in samenwerking met onze agent excursies aan. U bezoekt unieke plaatsen, waar niet iedereen zomaar terecht komt. Graag geven wij u alvast wat informatie over het aanbod.

Bekijk
Excursies in Epiros
/bestemmingen/epiros/fotos-van-gasten
/bestemmingen/epiros/interactieve-kaart

De geschiedenis van Epiros

Lang geleden had elk volk zijn eigen goden. De Grieken hielden er zeer kleurrijke op na. Een aardig trekje van die goden was dat ze mensen af en toe via priesters en priesteressen een blik gunden in het hiernamaals. Die gaven de boodschappen van goden en gestorvenen in verwarde of verhullende taal, de zogenaamde orakeltaal, aan de raadvragers door. Bij de stad Ioánnina was zo’n mysterieuze plek waar men de goden om advies kon vragen. Dit is het Orakel van Dodóni.

Een ander orakel is dat van Nekrománteion ofwel Dodenorakel. Homerus verhaalt hier over in zijn Ódyssee. Het is niet ver van het dorp Mesopótamos, dat tussen de rivieren betekent. Eén daarvan is de Achéron. In de oudheid was men er zeker van dat deze rivier in verbinding stond met de Styx, die de grensrivier met het dodenrijk zou zijn. Men legde een muntstuk in de mond van gestorven familieleden want Charon, de veerman, moest tenslotte betaald worden voor het overzetten naar het dodenrijk. Volgens het geloof in die tijd konden de zielen van de gestorvenen de toekomst voorspellen en allerlei verborgenheden zien. Priesters bedachten dat het handig was zo dicht mogelijk bij die doden te gaan zitten, maar liever niet op dezelfde plek. Dat werd aan de Achéron. Wilde iemand van het gewone volk de raad van een gestorvene, dan kon hij de bemiddeling inroepen van de priester. Dat kostte wel tijd, om precies te zijn een hele maand. In die tijd daalde de raadvrager met de priester af in de aardedonkere gangen en doolhoven van het heiligdom. Hij moest offers brengen en kreeg vruchten of zaden te eten die geestverruimend werkten of net het tegenovergestelde effect hadden. Hoe dan ook, aan het eind van de maand was hij of zij zo gedesoriënteerd, dat hij werkelijk meende de opgeroepen geest te ontmoeten. De orakeltaal, oftewel de wartaal van de priester, maakte dit geloof compleet. Na de ontmoeting met de dode moest de raadvragende nog drie dagen blijven om te herstellen van de schok. Hij kreeg verder absolute zwijgplicht. Overtreding zou de dood tot gevolg hebben. In 168 v.Chr. werd dit heiligdom door de Romeinen verwoest.

Orakel van Dodóni
Twintig kilometer ten zuiden van Ioánnina ligt Dodóni. Drieduizend jaar geleden kwam men hier al naar toe, omdat op deze heilige plek priesteressen de goden konden raadplegen. In orakeltaal konden zij vervolgens raad geven. Aanvankelijk was het heiligdom gewijd aan de godin van de aarde, Gea. Van haar mochten de priesteressen zich nooit wassen. Later werd vooral Zeus vereerd. De bekende koning Pyrrus zou dit heiligdom omstreeks 300 v.Chr. grondig verbouwd hebben. Toen de Romeinen dit gebied toch in bezit kregen, hebben ze van het Orakel van Dodóni een groot theater gemaakt. Dat bestaat nog steeds en er worden ook nu nog Griekse drama’s opgevoerd.

Als men een overwinning behaalt, maar direct erna voor Pampus ligt, heet dat een Pyrrusoverwinning. Koning Pyrrus van Épiros versloeg in 280 v.Chr. namelijk de Romeinen, maar zijn legers waren daarna zo uitgeput dat Épiros in Romeinse handen viel, in plaats van dat Pyrrus een stukje Italië kreeg. Vervolgens hebben de Romeinen het stadje Kassópe in Épiros volledig verwoest. Omgekeerd bouwden zij niet ver daar vandaan een geheel nieuwe stad, Nikópolis.

De koning van Thessalía had twee zonen. De ene deed zich voor als een oppassende prins. De andere, Píndos, was ruig van aard en jaagde graag met vrienden in de bergen. In dat gebied leefde een draak waar Píndos vriendschap mee had gesloten. Hij deelde altijd zijn jachtbuit met het monster. Toen de koning stierf, volgde de brave zoon hem op. Bang dat grote broer Píndos hem ooit het koningschap zou betwisten, trok hij met een leger de bergen in en doodde zijn broer. De draak nam wraak door de moordenaars allemaal te verslinden. De vrienden van Píndos noemden het bergland voortaan Píndos-gebergte.

Ali Pasja
De beruchtste Turkse onderdrukker in Épiros was Ali Pasja. Hij kwam uit het Albanese grensgebied en was in dienst getreden van het Turkse regiem. Omstreeks 1800 gaven de Turken hem het bestuur over Épiros in handen. Dat oefende hij zo wreed uit dat het zelfs zijn directe superieuren te gortig werd. Zij lieten hem arresteren en vermoorden door Turkse militairen.

Tijdens de eeuwenlange Turkse bezetting is de Griekse bevolking veel leed aangedaan. Uit het geringe aantal moskeeën en de duizenden kerkjes die er zijn, kan men concluderen dat het islamitische bewind geen serieuze pogingen gedaan heeft zijn godsdienst hier op te dringen. In Ioánnina staan wel een paar moskeeën, die niet meer als zodanig dienst doen.

De beroemdste brug van de provincie Épiros ligt over de rivier Árachthos bij de stad Árta. Het Turkse stadsbestuur gaf omstreeks 1600 opdracht tot de bouw. Het werk wilde de oppermetselaar en zijn ambachtslieden echter maar niet lukken. Wat ze overdag bouwden, stortte ‘s nachts weer in. Ze werden wanhopig. Op een dag zat er een vogeltje op de puinhoop. De oppermetselaar hoorde het zingen: “Neem je vrouw voor de bouw van de brug en offer vlug”. De bouwmeester, zielsbedroefd, deed wat hem werd gevraagd. Hij liet zijn allerliefste levend inmetselen in een pijler. Nu kwam de brug wel af. Maar het voorafgaande prutswerk bleef zichtbaar. De hoogste boog bijvoorbeeld had in het midden moeten zitten, maar zit nu op een andere plaats. Het is een legende, maar men zegt dat ruim zestig jaar geleden een menselijk skelet ontdekt is in een holte van de brug.

De pites van Epiros

De provincie Epiros staat bekend vanwege de ‘taarten’ die hier regelmatig op tafel staan. Ook de tavernes hebben deze op hun menukaart en worden volgens oude traditie bereid. Veel dorpen kennen een eigen variant en bij een bezoek aan Monodendri is een bezoek aan de onder de plataan gelegen taverne een aanrader. Hier zijn volgens de verhalen de lekkerste pites verkrijgbaar.

Κρεατόπιτα (met vlees)

Ingrediënten
2 kilo rundvlees zonder bot
3 – 4 vellen filodeeg
6 uien
2½ kopjes rijst
Zout
Peper
5 – 6 kopjes water
Olijfolie
Bakvorm

Bereidingswijze:
Doe het vlees in een braadpan en kook dit in 5 – 6 koppen water. Voeg de uien, zout en peper toe. Wanneer de uien gaar zijn, en dus helemaal zacht, pureert u ze zodat er een smeuïge brei ontstaat. Het gare rundvlees met uw handen tot draden trekken. Vet de bakvorm in met boter en bedek deze met het filodeeg. Bestrijk het deeg ruim met de olijfolie. Ondertussen in de pan met vlees en uien de rijst toevoegen en deze in het vleessap laten koken. Wanneer de rijst klaar is de mix uit de pan op het filodeeg scheppen in de bakvorm.

Tot slot de pita laten garen in een voorverwarmde oven van 180°C. Na een half uur checken of de pita al gaar is geworden. Anders nog maximaal een kwartiertje in de over laten staan.

Λαχανόψωμο (met groente)

Ingrediënten
500 gram mix van gesneden prei en verse spinazie
Bosje peterselie
2 lente uitjes
250 gram fetakaas
500 gram bloem
2 kopjes olijfolie
1 glas lauw water
Zout
Peper
Bakvorm

Bereidingswijze:
Bakvorm invetten met olijfolie en vervolgens wat bloem erover heen strooien om het plakken van de pita te voorkomen.

In een kom de spinazie, de fijngesneden prei, fijngesneden lente uitjes, de bloem, een theekopje olijfolie, feta, zout, peper en een glas lauw water toevoegen en vervolgens het geheel goed mengen met uw handen. Het mengsel in de bakvorm doen en plat aanduwen. Bovenop wat olijfolie toevoegen en ervoor zorgen dat dit goed verspreid wordt. Gebruik ongeveer een half kopje olijfolie.

De bakvorm in een voorverwarmde oven zetten en de pita 20 minuten op 220°C laten garen. Vervolgens zet u de temperatuur van de oven op 200°C en laat de pita na laten garen totdat de korst goudbruin van kleur is.

Βασιλόπιτα (zoet)

Deze taart wordt vaak aan de vooravond van het nieuwe jaar gemaakt en met nieuwjaar gegeten.

Ingrediënten
500 gram bakmeel
1 theelepel bakpoeder
250 gram suiker
6 eetlepels boter
1/2 theelepel nootmuskaatpoeder
6 eieren
200 ml verse sinaasappelsap
Geraspte schil van een sinaasappel
250 ml cognac
1 theelepel baksoda
150 gram gepelde walnoten
Zakje vanillesuiker of vanillepoeder

Het eigeel scheiden van het eiwit. Het eigeel van de eieren met de suiker romig kloppen. Vervolgens lepel voor lepel de boter toevoegen, het bakmeel, nootmuskaatpoeder, het bakpoeder, zakje vanillesuiker of -poeder, sinaasappelsap en de sinaasappelschil. Doe de cognac in een kopje en voeg vervolgens de baksoda toe en roer dit totdat er een schuimig mengsel ontstaat en voeg dit toe aan het mengsel. In een aparte kom het eiwit stijf kloppen met een mixer en voeg dit vervolgens toe aan het mengsel en schep, let op: niet roeren, dit goed door elkaar. De kapot gebroken walnoten toevoegen en goed doorroeren.

Een rond bakblik met boter invetten en vervolgens met een laagje bloem bestuiven. Deegmengsel in het bakblik gieten en bakblik met het deegmengsel 40 tot 45 minuten in een voorverwarmde oven op 180°C laten garen.

Nadat de taart is afgekoeld bestrooien met poedersuiker.

Over Epiros

Epiros is een oud Byzantijns woord, dat land waarvan de grenzen niet te zien zijn betekent. Een passende naam, want uitgekeken raakt men nooit in Epiros. Er zijn veel archeologische bezienswaardigheden. Ook de natuur biedt bijzondere en overdonderende facetten. Epiros is een provincie die blijft verrassen.

In Epiros is de horizon alleen maar te zien als men aan zee staat. De hoogste bergketen is het Pindos-gebergte. Het vormt van noord naar zuid een natuurlijke grens tussen de provincies Epiros en Lefkada en de rest van het vasteland van Griekenland. De hoogste berg van dit gebergte, de Smolikas, wordt met zijn top van ruim 2600 meter alleen maar overtroffen door de ruim 2900 meter hoge godenberg Olympos, in het oosten van Griekenland. Buiten de Píndos zijn er tientallen andere lage en hoge bergen verspreid over de gehele provincie, waardoor vlakten uiterst zeldzaam zijn in Epiros.

Dat Epiros zo groen is, is te danken aan de vele rivieren en meren die deze provincie rijk is, zoals de Arachthos en de Thyamis. De Árachthos mondt uit in de grote baai Ambrakikos. De Thyamis vormt een delta bij Igoumenítsa, vanwaar de veerboten uitvaren naar onder andere Corfu. Vogelkenners speuren de Thyamis-delta af, omdat hier veel trekvogels neerstrijken. Een weliswaar minder imposant, maar vaker genoemde rivier is de Aoos, die net als de Arachthos in de buurt van het bergdorp Metsovo ontspringt. Die bekendheid heeft de Aoos te danken aan het landschap waar het door stroomt, onder andere door de Vikos-kloof. Het grootste en mooiste bergmeer is ongetwijfeld het Pamvotis-meer bij Ioannina. De overige meren zijn niet groot, echter wel diep.

In Epiros komen planten voor die uniek zijn voor dit gebied. Ze groeien uitsluitend op een enkele bergtop en komen ergens anders in de wereld niet voor. Het gebied kent diverse soorten loof- en naaldbomen. Er schijnen in het Pindos-gebergte nog enige tientallen beren te leven. In het bijzonder boeren hebben wel eens last van ze. Ze vernielen soms bijenkorven of roven zelfs een schaap.

Dit Nationale Park bevat een uniek berglandschap met indrukwekkende rotsformaties, kloven, diepe ravijnen, wildstromende rivieren en dichtbegroeide bossen. Een fors gedeelte van het Pindos-gebergte, met onder andere de bergen Smolikas (2600 m) en Gamila (2480 m), strekt zich uit over dit gebied. De indrukwekkendste Víkos-kloof is met een lengte van 26 kilometer en dieptes variërend tot meer dan 700 meter met recht een kloof te noemen. Een andere is de Aoos-kloof. Talrijke bergstromen vinden hun weg door al die geulen en kloven. Samen vormen zij uiteindelijk de rivier Aoos.

Ioánnina

De hoofdstad van Epiros is Ioannina. Met deze naam eert de stad alle vrome Johannesen die geleefd hebben. De stad kent een lange geschiedenis van Turkse overheersing, met name door de wrede Turk Ali Pasja. Tijdens een wandeling door deze stad vallen de traditionele gebouwen rond de oude stadsburcht op. In het centrum van de stad staan de moskee van Ali Pasja, de Turkse barakken, ruïnes van badhuizen en de klokkentoren uit 1905 op het centrale plein. De stad strekt zich uit over de oevers van het prachtige Pamvótis-meer. Het verhaal is dat de wrede Turk Ali Pasja hierin zeventien mooie vrouwen heeft verdronken. Middenin het meer bevindt zich een eiland waarop een klooster gebouwd is.

Zagoria

In het noorden voorbij Ioánnina, richting Konítsa, doemt al snel de Smólikas, de hoogste top van het Píndos-gebergte, op. Dit is het begin van het Nationale Park Víkos-Aóos. Niet alleen vanwege de prachtige natuur is deze omgeving zo aantrekkelijk, maar ook de dorpen hebben een eigen karakter.

Het Slavische woord Zagori betekent letterlijk achter de bergen. Sinds mensenheugenis wonen er mensen in dit vrij ontoegankelijke gebied. Momenteel zijn er nog zesenveertig dorpen in deze streek bewoond die de karakteristieke architectuur van weleer behouden hebben. Deze typische dorpen worden gekenmerkt door huizen, waarvan zowel muren als daken gemaakt zijn van opeengestapelde platte stenen. Het is een soort leisteen, het zogenaamde gneis, dat in deze omgeving volop te vinden is. Niet alleen de huizen, maar ook de kerken, dorpspleinen en zelfs de geplaveide dorpsstraten zijn vervaardigd van dit leisteen. Door de enigszins grijze kleur van dit materiaal lijken de dorpen soms volledig geabsorbeerd te worden door de enorme berghellingen waartegen ze gebouwd zijn. Uniek in dit gebied zijn de boogbruggen die de bewoners vele eeuwen geleden over de geulen en rivieren wisten te bouwen van losse stenen. Ze moesten wel, om de bergpaden ook ‘s winters begaanbaar te houden. De beken groeiden dan namelijk uit tot woest stromende rivieren.

Ook werd er dikwijls onder aan de brug een klok geplaatst. Als de klok door de wind tot luiden werd gebracht, betekende dit dat de overgang gevaarlijk was. Door de harde wind of storm liep de gebruiker van de brug het gevaar in de rivier geblazen te worden. Een foto van de meest bekende brug met drie bogen bij het dorp Kípi prijkt in veel reisgidsen. Niet alleen de architectuur, maar ook de sfeer en de manier van leven, lijkt van jaren terug te zijn.

In de winter was het hier vroeger vaak spookachtig en in het stikdonker van de avonden vertelden de mensen griezelverhalen over heksen, draken en monsters die huishielden in grotten en bergmeren. Er zijn twee van zulke meren die allebei Drakenmeer of Drakólimni heten. Het ene ligt op de berg Smólikas, het andere op de Gamíla. De legende verhaalt dat in beide meren een draak leefde, die elkaar voortdurend treiterden. De ene gooide hele boomstammen naar de andere en die smeet rotsblokken terug.

Metsovo

Aan de andere kant van de Katára-pas richting het oosten ligt het bergdorp Métsovo. Het hele dorp is een museum. Men loopt hier nog regelmatig in de traditionele klederdracht. Net als in de Zagória-dorpen zijn de daken van de oude huizen gemaakt van leisteen. Van tal van huizen straalt het rijke verleden af. Ooit hadden de bewoners van Métsovo bepaalde handelsprivileges. Het dorp lag erg gunstig aan de verbindingsroute van Épiros naar Thessalía. Vanaf hier is het gemakkelijk door te gaan naar Kalambáka om de indrukwekkende Metéora-kloosters te zien. Deze zijn gelegen boven op de hoogste toppen van reusachtige steenklompen.

Ano Pedina

Zoals eerder omschreven kent het Zagória-gebied zesenveertig dorpen met het specifieke karakter van deze omgeving. Áno Pediná is hier een van. In dit sfeervolle dorp bevindt zich het Evangelístra-klooster, dat nog steeds bewoond wordt door vier nonnen. Als men een bezoek brengt aan dit klooster, zal de Engels sprekende non graag en veel vertellen over het leven in en de geschiedenis van het klooster. In Áno Pediná bevindt zich een school waar men een opleiding kan volgen in de traditionele weefkunst en het vervaardigen van vloerkleden.
Vanuit dit dorp leiden schitterende wandelpaden u, in ongeveer een uur lopen, naar de dorpen Monodéndri en Elafòtopos.
In Áno Pediná zijn drie tavernes en een kafeníon, waar men in alle rust een heerlijke maaltijd kan gebruiken of genieten van een drankje. Indien men hier aanschuift, komt men helemaal in de sfeer van het Griekse leven. Met gebruik van handen en voeten is het vermakelijk te discussiëren met de lokale bevolking van het dorp.

Beleef Epiros 360 graden

Interactieve kaart

Accommodaties
Plaatsen
Bezienswaardigheden
Stranden
Luchthavens

Deel met vrienden of reisgenoten

Om Rossholidays.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Bekijk ons cookiebeleidAkkoord