De dorpen op de Peloponnesos
Hieronder vindt u meer informatie en foto's over de verschillende dorpen op de Peloponnesos waar wij onze accommodaties aanbieden.
Kardamíli
Kardamíli is een karakteristiek Maniotisch dorp. De huizen zijn gebouwd in de stijl van Máni. Het ligt aan de kust en aan de voet van het Táïgetos-gebergte en tevens het beginpunt van de Víros-kloof. Komende vanaf de stad Kalamáta is het zicht op Kardamíli overweldigend. Tientallen landtongen priemen de turkoois gekleurde zee in.
Het landschap is prachtig begroeid met voornamelijk olijfbomen. Dit is kenmerkend voor deze machtig mooie streek. U vindt olijfbomen rondom, overal tot waar het oog reikt. De Kalamáta-olijf is tot in het buitenland bekend. Buiten-Máni is dé olijf(olie)producent bij uitstek. Sommige boeren produceren zelfs biologisch en plukken nog met de hand, terwijl in de meeste streken de olijven met netten worden opgevangen, dan wel met machines uit de boom worden ‘geslagen'. Het landschap is overweldigend en nodigt uit tot wandelen. Het dorp is één en al bedrijvigheid in de hoofdstraat. De mannen van het dorp bespreken in het kafenion het laatste nieuws. Bezoekers zijn aangeschoven aan de tafeltjes in de tavernes. De vrouwen zijn op straat druk in de weer. Door de open ramen van de school komt het geluid van de kinderen die in koor hun les opdreunen. De kerk is rijk aan religieuze en liturgische versieringen. Vaak doet men geld in het offerblok en steekt een kaarsje aan. In Kardamíli heerst de sfeer van lang geleden. Het gemeentebestuur heeft bepaald dat nieuwbouw alleen is toegestaan als de huizen in traditionele vorm worden opgetrokken. Dit omdat in Nieuw-Kardamíli alle herinneringen aan de rijke geschiedenis verloren dreigden te gaan.
De oorspronkelijke, oude sfeer heerst vooral in Oud-Kardamíli. Zowel het hier aanwezige kasteel als de Ágios Spyrídon-kerk zijn meer dan 800 jaar oud. Ook treft men hier enkele typisch Maniotische woontorens aan. Tevens is hier een klein museum dat de historie van Kardamíli laat zien. Na een bezoek aan dit alleraardigste dorp, biedt een wandeling langs de olijfboomgaarden, pijnbomen, kastanjebomen en cipressen, prachtige panorama's. Er is hier niets indrukwekkender dan een tocht door de Víros-kloof. Dat kan op twee manieren. Meteen buiten het dorp de kloof ingaan en het pad omhoog naar het dorp Exochóri nemen. Of eerst de weg naar het dorp Stóupa volgen en die na ongeveer één kilometer verlaten en linksaf het pad naar de dorpjes Proàstio en Exochóri kiezen. Deze bereikt men na circa vier kilometer. Gedurende de wandeling is het uitzicht over de kust van Máni adembenemend. De kloof zelf is ongeveer vijftien kilometer lang. Máni heeft nog veel meer te bieden. Er zijn talrijke prachtige stranden. Zowel het bijzondere landschap als de traditionele bouwstijl geven deze streek die bijzondere sfeer.
Voor meer informatie en foto's van Kardamíli, klik hier.
Stóupa
Stóupa is een aan de wandel geraakt dorp. Ooit lag het landinwaarts aan de voet van een helling van het Táïgetos-gebergte. Maar langzamerhand trokken de bewoners steeds meer naar de kust. Ze bouwden daar volgens de normen van weleer. Zo is de oude sfeer behouden en bestaat het dorp uit een aantal charmante straatjes. Dat Stóupa zo'n gezellige plaats is geworden, is mede te danken aan de schitterende zandstranden die het dorp rijk is.
Trots en behoudend als de inwoners van Máni al sinds mensenheugenis zijn, bouwden zij de nieuwe huizen in de stijl der vaderen. Daarom zijn er in dit betrekkelijk jonge dorp toch veel authentieke huizen. Niet alleen de bouwstijl werd gehandhaafd, ook de leefstijl; rustig aan en zonder haast. Een levenswijsheid die in elk geval gedurende de vakantie navolging verdient. Komende uit het noorden ziet men eerst het witte zand van het Kalogriá-strand in een halve cirkel rond de baai. Het is het bekendste en schoonste strand van de hele omgeving. Het tekent zich scherp af tegen de azuurblauwe zee. Het water loopt hier langzaam af, zodat het een ideale plek is voor gezinnen met kinderen. Verderop is nog een mooi strand, langer en smaller. Aan de ene kant gaat dit strand over in een rotskust en aan de andere kant eindigt het in een haventje. Op beide stranden zijn ligbedden, parasols, waterfietsen en kano's te huur. De levendige boulevard van Stóupa grenst aan het strand en zowel overdag als 's avonds heerst er een gezellige sfeer. Stóupa is centraal gelegen. Van hieruit kan men zowel tochten maken in Èxo- als in Mèsa-Máni. Bovendien dagen de hellingen van het Táïgetos-gebergte goede wandelaars uit tot het maken van mooie tochten naar de verschillende bergdorpen.
Het achterland van Stóupa
Direct achter Stóupa, tegen de hellingen van het Táïgetos-gebergte, liggen diverse dorpen. De slingerende weggetjes lijken nergens uit te komen, maar leiden naar de dorpen waar men geen weet lijkt te hebben van de dagelijkse hectiek van de moderne mens. Natuurlijk is dit slechts een gezegde, maar de sfeer die deze dorpen uitademen, biedt rust en een puur vakantiegevoel. Neerstrijken op een terras onder de plataan op de plateía, een drankje en een hapje, en het is al snel goed. Tussen de Grieken genieten van de dagelijkse dingen, met handen en voeten communiceren met de bevolking of alleen maar kijken hoe druk men zich schijnbaar maakt. Met veel handgebaar en lichaamstaal proberen ze elkaar te overtuigen van hun gelijk. Deze taferelen spelen zich bijvoorbeeld af in Neochóri, Kastaniá en Kariovóuni.
Voor meer informatie en foto's van Stóupa, klik hier.
Ágios Nikòlaos
Ongeveer drie kilometer ten zuiden van Stóupa ligt het kleine dorp Ágios Nikòlaos. Het is gelegen aan de met olijfbomen omzoomde kustweg. In dit charmante vissersplaatsje concentreert het leven zich rond de haven waar iedere ochtend een visafslag plaatsvindt. De vissersboten dobberen in het water, de vissers brengen hun vangst aan land en boeten hun netten. Daar is een handvol cafés en tavernes met terrasjes waarop de fameuze wiebelstoeltjes uitnodigen om ongestoord te mijmeren terwijl de deinende zee voor u ligt.
Op ongeveer vijftien minuten wandelen van de haven is het met pijnbomen omringde Pantazís-zandstrand met ligbedden en een taverne. Dichterbij, na circa vier minuten lopen, bevindt zich bij het kerkje een zwemplateau aan zee, waar vooral de dorpsbewoners vaak zwemmen of samenkomen. Men kan hier prachtig snorkelen. In Ágios Nikòlaos heerst een unieke, authentieke dorpssfeer. Aan de haven staan prachtig gerestaureerde huizen en buiten de siëstatijd is het hier het hele jaar door levendig, vaak al vanaf 's morgens vroeg. U maakt simpelweg deel uit van het alledaagse dorpsleven. Enkele tavernes in Ágios Nikòlaos staan bekend om hun heerlijke visgerechten.
Er is een mooi kustpad tussen Ágios Nikòlaos en Stóupa, dat veel wordt bewandeld. Liefhebbers van grotten kunnen hun hart ophalen in Ágios Dimítrios dat twee kilometer ten zuiden van Ágios Nikòlaos ligt. Steeds de kustweg volgend, komt u bij een rotsplateau met daarachter een pad dat naar de Katafýgi-grot leidt. Een spectaculaire route met de bergwand enerzijds en steile kliffen die in het water lijken te vallen aan de andere kant. Deze leidt naar een hoge, platte en loodrecht gevormde rots die welhaast door een beeldhouwer lijkt te zijn gevormd. Toen de grot ontdekt werd, zijn er zwarte potscherven en beenderen gevonden. Verder kunt u fantastische formaties van stalactieten, stalagmieten en waterbekkens bewonderen.
Voor meer informatie en foto's van Ágios Nikòlaos, klik hier.
Chráni
Aan de oostkust van het meest westelijke schiereiland ligt het badplaatsje Chráni, halverwege de kustweg van Kalamáta naar Koróni. Chráni kijkt over de hier ongeveer twintig kilometer brede Golf van Messinía naar het reusachtige bergland Táïgetos. Vakantiegangers weten het dorpje te vinden. In de zomer is het hier, vooral in de weekenden, een gezellige drukte omdat ook de Grieken hier graag verblijven. Chráni is centraal gelegen. Er is een goede busverbinding met Kalamáta en Koróni. De omgeving van Chráni leent zich goed voor het maken van een wandeling. Vanuit het dorp gaat een weg de heuvels in. Via dit pad komt men na circa vier kilometer bij het verlaten dorp Vígla. Een eindje verderop ligt het dorp Kakòrema. Van hier heeft men een mooi zicht op de Messinía-baai met aan de overzijde daarvan het ruige Táïgetos-gebergte.
Voor meer informatie en foto's van Chráni, klik hier.
Koróni
Bijna op de zuidpunt van het westelijk schiereiland Messinía ligt Koróni. Een stadje, zo mooi, dat men met recht kan zeggen: "dit is het einde".
Het is ook werkelijk het eindpunt van een doodlopende weg, maar het is vooral de unieke ligging die deze plaats zo bijzonder maakt. Voordat men het stadje binnengaat, is de aanblik al prachtig. Het is gelegen aan zee, tussen de met wijngaarden bedekte hellingen, met fiere cipressen als wachters rondom. Bij binnenkomst bemerkt men al gauw de bijzondere sfeer. Die wordt bepaald door de sfeervolle haven en de visnetten die daar en in de steegjes te drogen hangen.
De blikvanger van Koróni is het Byzantijnse fort, dat deels dateert uit de 10e eeuw. Aan de andere kant van het schiereiland, bij Methóni, hadden de Venetianen daarom nog een dergelijke burcht in gebruik, die veel groter is. De beide forten van Koróni en Methóni worden wel ‘de ogen van Venetië' genoemd. De Messiniërs zagen de Venetianen als hun verdedigers tegen de Turken. Niet altijd hebben de Venetianen de Turkse legers kunnen weren. Vanaf ongeveer 1700 kregen de Turken ook hier de macht in handen.
Via de visserswijk kan men het fort via een hellende weg bereiken. Het fort ziet er in tegenstelling tot andere forten, redelijk ‘bewoond' uit. Verspreid binnen de muren staan enige huisjes, er staat een kerk en een klooster (1918). Via verschillende trapjes en muurtjes komt men in een schaduwrijk parkje met bankjes, fonteinen en een moderne kerk. Dit park is overigens ook vanaf de voet van het fort toegankelijk via een blauwe poort met verschillende iconen.
Ondanks dat de Turken hier langdurig aan de macht waren, hebben de bewoners weinig van deze cultuur overgenomen. Wel zijn in de architectuur Venetiaanse kenmerken waar te nemen, zoals de ijzeren balustrades aan de houten balkons. Koróni heeft schitterende, rustige stranden. Merendeels zeer geschikt voor kinderen, want de zeebodem loopt heel geleidelijk af. Sommigen noemen de oostkust van Messíni, vanwege de prachtige ligging, ook wel de Rivièra van Griekenland.
Voor meer informatie en foto's van Koróni, klik hier.
Het achterland van Koróni
Het imposante fort dat hoog boven Koróni uittorent, dateert deels al uit de 10e eeuw v.Chr. De Venetianen bouwden op de oude fundamenten eind 13e eeuw, een nieuw fort. In latere eeuwen is het steeds aangepast door de Venetianen en Turken. Vanuit deze vesting kon men de zee scherp in het oog houden. Tijdens de Venetiaanse overheersing was er voortdurend de Turkse dreiging. Maar Venetië was ook een handelsstad en transporteerde veel goederen over de Middellandse Zee. Het was een veilige gedachte voor de scheepsbemanning dat ver van de moederstad, overal langs de kusten, sterke bolwerken waren waar de schepen hulp konden vragen als ze achtervolgd werden door piraten.
Via de visserswijk kan men het fort middels een hellende weg bereiken. Het fort ziet er in tegenstelling tot andere forten, redelijk ‘bewoond' uit. Verspreid binnen de muren staan enige huisjes, er staat een kerk en een klooster (1918). Via verschillende trapjes en muurtjes komt men in een schaduwrijk parkje met bankjes, fonteinen en een moderne kerk. Dit park is overigens ook vanaf de voet van het fort te betreden middels een blauwe poort met verschillende iconen.
Pílos
Pílos is een gezellig, levendig stadje in de baai van Navaríno. Bij binnenkomst is het uitzicht adembenemend. Het langwerpige eiland Sfaktíria ligt imposant en beschermend voor de ingang van de baai. Pílos heeft een schilderachtig haventje met tavernes en een plein met veel platanen. Vanaf dit plein waaieren de straten omhoog langs de witte huisjes.
In 1827 vond er een groot handgemeen in de baai van Navaríno plaats. De grote mogendheden Rusland, Groot Brittannië en Frankrijk besloten met zevenentwintig schepen de eenennegentig schepen van de Turks/Egyptische vloot te vernietigen. Dat gebeurde in deze baai. Tot vandaag de dag kan men tijdens een bezoek aan het eiland Sfaktíria, de wrakken van de schepen zien. De drie admiraals werden geëerd. De standbeelden van de Fransman De Rigny, de in Russische dienst zijnde Von Heyden en de Engelsman Codrington staan tussen twee palmbomen en twee kanonnen op de Platía Trión Navarhón, het Plein van de Drie Admiraals. Het heeft als onderschrift: ‘heel Griekenland is jullie eeuwig dankbaar'. Na de zeeslag was de nederlaag van de Turken definitief en de onafhankelijkheid van Griekenland officieel. Zes kilometer ten noorden van Pílos, dichtbij Giálova, ligt het Wetland. Dit natuurgebied heeft een natuurlijke lagune waar de vogelliefhebber uren door kan brengen om de talrijke vogelsoorten te lokaliseren.
Voor meer foto's van Pílos, klik hier.
Giálova
Zes kilometer ten noorden van Pílos ligt, midden in de natuur, het badplaatsje Giálova. Het dorp is klein en gemoedelijk met aan de waterkant enkele gezellige tavernes. Hier worden onvervalste Griekse gerechten op traditionele wijze bereid. Het dorp heeft een mooi zandstrand met palmbomen die schaduw creëren en daardoor de nodige verkoeling bezorgen. Het strand is vanwege de langzaam aflopende zeebodem zeer geschikt voor kleine kinderen. Voor de dagelijkse boodschap en vers brood kan men terecht bij de twee minimarkten.
Enkele kilometers ten noorden van Giálova ligt de lagune van Voidokiliá. Een prachtig strand met erachter een duinengebied. Dit is een natuurreservaat dat door veel vogels als broedgebied wordt gebruikt. De zee ligt als het ware beschut door de rotsen. Een pad leidt over de steile rotspartijen naar de restanten van een oud fort bovenop de top.
Voor meer informatie en foto's van Giálova, klik hier.
